Vanuit mijn kantoor bij Aegon keek ik 14 jaar lang naar het komen en gaan bij het Verbond, aan de overkant van het Aegonplein. Ik zag hoe druk het er kon zijn wanneer de sector onder vuur lag. Tijdens de woekerpolisaffaire bijvoorbeeld. En bij aandelenlease. Dat alles onder de rustgevende leiding van Richard Weurding. Hij werkt er al sinds 1987 en heeft in z’n 20 jaar als directeur heel wat dossiers in stilte opgelost. Een indrukwekkende staat van dienst.
De ideale schaamlap
Het Verbond is voor verzekeraars dan ook een bijzonder bruikbare organisatie. Zij hoeven niet afzonderlijk hun commerciële belangen te verdedigen. Dat doet het Verbond. Met één stem en het gezag van een organisatie die namens de hele sector spreekt. Willen verzekeraars minder regels of meer commerciële vrijheid? Dan voert het Verbond de lobby. Een commercieel belang krijgt zo al snel het aanzien van een maatschappelijk belang. Politiek handig. Maar maatschappelijk wenselijk?
Concurrenten aan dezelfde vergadertafel
Het Verbond telt zo’n 110 medewerkers, naast een uitgebreid netwerk van besturen, commissies, platforms en werkgroepen. Daar worden tot in detail gezamenlijke standpunten bepaald over beleid en regelgeving.
In mijn tijd waren er al vergaderingen die vanwege hun mededingingsgevoeligheid niet geheel genotuleerd mochten worden. Inmiddels is de markt verder geconsolideerd. Hoe verantwoord is zo’n intensieve overlegstructuur tussen een steeds kleiner aantal grote spelers dan nog? En waar ligt de grens?
ASR, Achmea en Nationale-Nederlanden vertegenwoordigen gedrieën alleen al circa tweederde van de Nederlandse schade- en inkomensverzekeringsmarkt. Juist de deskundigen van deze concurrerende grootmachten treffen elkaar voortdurend in de commissies van het Verbond. Is zo'n intensieve overlegstructuur nog passend bij de concurrentieverhoudingen van vandaag? Hoeveel ruimte krijgen nieuwkomers? En wie vertegenwoordigt de verzekerde? Want die zit daar niet aan tafel.
Miljoenen aan premiegelden voor belangenbehartiging
En dan de kosten. ASR betaalde in 2025 al 4,78 miljoen euro aan het Verbond. NN Group rapporteerde in 2024 5,7 miljoen euro aan bijdragen aan meerdere belangenorganisaties; Achmea in 2023 circa 4 miljoen. Dat is nog afgezien van alle duurbetaalde uren van de eigen deskundigen. Wat de hele lobbyorganisatie feitelijk kost, blijft al bijna 50 jaar in nevelen gehuld. Het Verbond publiceert uitgebreide cijfers over de sector, maar niets over de eigen exploitatiekosten. Van een organisatie die transparantie belangrijk vindt, mag je meer openheid verwachten.
Laat verzekeraars voor zichzelf spreken
Natuurlijk zijn gezamenlijke brancheactiviteiten waardevol: fraudebestrijding, statistieken en onderzoek. Maar rechtvaardigt dat in deze tijden ook een omvangrijk apparaat voor commerciële belangenbehartiging? Laat Achmea zeggen wat Achmea vindt. NN wat NN wil. Transparanter. Eerlijker. Misschien is de aanstaande vijftigste verjaardag daarom niet alleen het moment om tevreden terug te kijken, maar vooral vooruit: want als het Verbond vandaag niet bestond, zouden we het dan in deze gedetailleerde vorm opnieuw zo inrichten?
