Een man die een verzekeraar met een frauduleuze claim een uitkering van een kwart miljoen ontfutselde, moet van het gerechtshof zes maanden de gevangenis in. Maar de verzekeraar krijgt het aan de oplichter betaalde geld nog niet terug. Er moet in een aparte procedure worden onderzocht welk deel van de betaalde som nu precies ten onrechte is betaald.
Scheepsverzekeraar EOC verzocht de rechtbank Overijssel recent om een medewerker, die een kleine vier decennia voor haar werkt, te mogen ontslaan. Hij zou zich meermaals niet hebben gehouden aan het integriteitsbeleid van het bedrijf en daarmee steeds een schijn van belangenverstrengeling opwekken. Maar de kantonrechter maakt gehakt van de beschuldigingen.
RFA International, een bedrijf dat ferrochroom levert voor de productie van staal, gaat voor 5 miljoen euro het schip in nadat bij een opslaglocatie een partij van de grondstof verdween. De goederentransportverzekering, met Achmea als leidende risicodrager, biedt namelijk (onbedoeld) geen dekking op die locatie. Volgens de rechter valt de verzekeraars en de betrokken makelaars echter niets te verwijten.
De Duitse verzekeraar VGH betaalde voor niets en nét te laat een forse vergoeding voor het herstellen van een DAF-truck, zo bleek na het overmaken van de som. De truckdealer had namelijk met de fabrikant al een deal gesloten over het leveren van een splinternieuwe motor. De als een hete kroket doorgeschoven reparatiefactuur blijft om die reden voor rekening van VGH, zo oordeelt de Nederlandse rechter.
Na een lange strijd: Allianz moet een miljoenenschade vergoeden wegens twee kapotgeboorde stroomkabels in de Waddenzee.
Alleen mondeling wijzen op de noodzaak van een gecertificeerde sprinklerinstallatie is voor een adviseur voldoende, zo oordeelt het gerechtshof in Den Haag. Daardoor moet de eigenaar van een keten van meubelzaken de kosten van waterschade door een gesprongen leiding toch zelf dragen. Eerder vond de rechter in Rotterdam dat de adviseur de zorgplicht had geschonden.
Een man knalt in een gehuurde auto om twee uur 's nachts met een snelheid van 61 tot 68 km/u over de Amsterdamse Stadhouderskade. Hij rijdt door rood en veroorzaakt een verkeersongeval waarbij een fietser zwaargewond raakt. Daar komt nog bij dat hij in het verleden al eens strafrechtelijk veroordeeld was voor een soortgelijk ongeval. Appeltje eitje? Nee. De verzekeraar mag alle juridische kosten betalen, ook die van de brokkenpiloot.
De voormalig eigenaar van advieskantoor AvéWé dacht een concurrentiebeding te kunnen ontlopen door ná de verkoop van zijn onderneming, waar hij ruim 6,5 miljoen euro voor ving, via zijn zoons een nieuw advieskantoor op te richten om vervolgens honderden klanten te pikken. Dat plannetje mislukte. Volgens het concurrentiebeding had hij dertien miljoen euro moeten betalen aan overnemende partij Klijn/Zijlmans & Partners. Maar de rechtbank oordeelde iets milder.
Een intermediairbedrijf zag een klant aan zijn neus voorbijgaan omdat ASR voor precies hetzelfde pand een veel lagere premie offreerde. Waarom? De concurrent van het intermediair had het aanvraagformulier wat specifieker ingevuld én nam genoegen met minder provisie. Leuk is dat niet, maar op grond van de samenwerkingsovereenkomst is het wel toegestaan, zo oordeelt de rechter.
Een tegelzetter die zich arbeidsongeschikt had gemeld, bleek toch gewoon op bouwplaatsen te werken. Dat ontdekte Klaverblad nadat iemand was ingeschakeld om de verzekerde een paar dagen te schaduwen. De Hoge Raad heeft geoordeeld dat dat geen ongeoorloofde inbreuk was op de privacy van de man, die nu anderhalve ton aan kosten en uitkeringen moet terugbetalen.
SNS Bank, inmiddels omgedoopt tot ASN, heeft oneerlijke voorwaarden gehanteerd voor een klant die een betalingsachterstand opliep. De rechtbank oordeelt dat de bank zichzelf te ruime mogelijkheden gaf om tot executieverkoop over te gaan en dat daarbij zonder goede reden allerlei kosten werden berekend aan de klant.
75 euro inleggen op een polis en binnen vijftien maanden 32.500 euro overgemaakt krijgen: wie wil dat niet? Een man met zijn broer die met die overduidelijk onrealistische belofte zo'n driekwart miljoen binnenhaalde, krijgt van het gerechtshof een voorwaardelijke celstraf van tien maanden.
Voor Stichting Verzekeringsbureau Voertuigcriminaliteit (Stichting VbV) is het jongste arrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden een opsteker. In een strafzaak over gestolen auto-onderdelen veegde het hof de argumenten van tafel dat de stichting politieagentje speelt én op de stoel van openbaar aanklager zit. Ze mogen doorgaan met wat ze doen.
Een man die betrokken was bij een aanrijding waarvoor (naar zijn zeggen) de tegenpartij aansprakelijk was, overdreef de schade bij zijn melding aan verzekeraar Univé: hij nam en passant ook schade door een botsing met een paaltje mee. Daardoor krijgt hij geen vergoeding, maar een frauderegistratie. Ook op grond van de WAM heeft hij geen recht op een schadevergoeding.
Een executieveiling met een geheime truc, een communicatiebureau met een mediastrategie en getouwtrek over een miljoenenschuld. Zelden zal het faillissement van een intermediairbedrijf zo'n lange (indirecte) juridische nasleep hebben gekend als het omvallen van De Hakenberg in 2003. De al decennialang slepende ruzie tussen oprichter John Nijhuis en de Rabobank leidt er nu mede toe dat zijn zoon Otto twee ton moet betalen aan een communicatiebureau.
Samen met je zoon een adviesbedrijf runnen: voor een Limburgs echtpaar eindigde het in een regelrechte familievete waar drie keer de rechter aan te pas moest komen. Zelfs de verkoop van het bedrijf moest worden afgerond met een kort geding.
Consumenten trekken bij Kifid geregeld aan het kortste eind met een klacht. In maart wees de Geschillencommissie onder meer klachten af over een stofzuigerwieltje en een geannuleerde reis door een niet-beschikbare camper.
Dat fietsers als zwakke verkeersdeelnemers verzekeringstechnisch goed beschermd zijn staat buiten kijf. Maar de bescherming blijkt niet grenzeloos. Een geschil dat al sinds 2013 loopt, draait om een bestelbusje die een fietser aanreed. Verzekeraar MSIG vindt de fietser voor 50 procent aansprakelijk. De fietser eiste honderd procent vergoeding van zijn (letsel)schade.
