Jan Driessen

Iedereen begrijpt dat verzekeren geld kost. Als klant betaal je premie om zekerheid te kopen. Dat is logisch. En daar is een solide, betrouwbare verzekeraar voor nodig. Maar je vraagt je wel af wat er vervolgens met al dat verdiende geld bij een zogenaamd coöperatieve verzekeraar gebeurt.

Wat doet dat met het vertrouwen in De Nederlandsche Bank? Die vraag beantwoordt Jan Driessen, oud-directeur Communicatie Aegon en adviseur van de oud-aandeelhouders van Conservatrix, deze week in zijn column.

Direct aan het begin van dit jaar werd een grens overschreden die groter is dan internet, groter dan de smartphone, groter dan de stoommachine, zag columnist Jan Driessen. Voor het eerst in de geschiedenis bestaat er naast de mensheid een niet-menselijke vorm van hogere intelligentie die zelfstandig kan redeneren, plannen, leren en handelen.

In de verzekeringswereld voltrekt zich een stille maar risicovolle verschuiving ziet columnist Jan Driessen: wantrouwen is daarbij het nieuwe uitgangspunt. Niet pas wanneer er iets misgaat, maar al vóórdat iemand een verhaal heeft kunnen vertellen.

Wanneer verzekeraars elkaar in de haren vliegen over wie moet betalen, dreigt het belang van de klant buiten spel te komen staan. Dit schokkende verzekeringsverhaal over een strijdbare Martijn Krabbé voor de deur bij Aegon herinnert columnist Jan Driessen eraan: verzekerden mogen nooit de dupe zijn van eindeloos geruzie tussen verzekeraars.

De emoties van de dag worden steeds gevaarlijker voor de reputaties van verzekeraars, maar de les is tijdloos: feiten blijven leidend. Met dit oude praktijkvoorbeeld laat columnist Jan Driessen zien hoe een combinatie van empathie, feitelijkheid en oplossingsgerichtheid, reputatieschade kan voorkomen, zelfs als de journalistieke druk extreem groot is.

Veelbelovend verkochten ze aandelenleaseproducten en beleggingspolissen. Maar toen de beurskoers omlaag ging en het misging met die producten, bleven de meeste tussenpersonen buiten beeld. Tijd voor een eerlijke terugblik én een uitnodiging tot zelfreflectie, vindt columnist Jan Driessen.

Is het goed om in je werk als schade-expert een gezonde dosis wantrouwen te hebben? Columnist Jan Driessen stelt dat klantvertrouwen bij fraudeonderzoek wel altijd centraal moet blijven staan. Hij concludeert dat naar aanleiding van een verhaal uit de praktijk. Een spraakmakende casus waar veel lessen uit te trekken zijn.

Twintig jaar geleden viel een dossier op m'n bureau dat mijn beeld over het instituut van de Katholieke Kerk deed verpulveren. Het was een vuurrood dossier, dus publicitair explosief. De Rooms-Katholieke Kerk (RKK) had bij Aegon een claim van 43.000 euro ingediend onder haar werkgeversaansprakelijkheidsverzekering. Niet voor een gebroken ruit of brandje, maar voor de verkrachting van een 12-jarig meisje, door een priester.

Een zorgeloos leven op hagelwitte stranden, omgeven door luxe jachten en wuivende palmbomen, werd het symbool van 'het Zwitserlevengevoel.'