Als we na twee jaar provisieverbod terugkijken, dan gebeuren de dingen die voor die tijd waren voorspeld. Zowel de goede als de slechte. Helaas wegen de slechte voor de consument zwaarder. Bovendien zijn er ontwikkelingen die niet waren voorspeld en die evaluatie en herziening alleen maar meer noodzakelijk maken.
Op de laatste am:verzekeringsbranchedag draaide het om kiezen. Keihard kiezen, wat betreft de toekomst voor het intermediair. De problemen van tussenpersonen zijn ons bekend. Ze vinden het lastig om met de klant in contact te komen, waardoor het voldoen aan de zorgplicht veel geld kost. En hoe zij hun toegevoegde waarde richting de klant bewijzen is ook een heikel punt.
Afgelopen week het bericht op AMweb dat Flexfront afscheid neemt van elf geldverstrekkers. Reden is het provisieverbod, zo wordt gesteld. De achterliggende oorzaak is echter dat serviceproviders zoals Flexfront in een lastige spagaat zitten. Tijd dat er harde keuzes worden gemaakt.
De banken roeren zich weer volop, maar de verzekeraars blijven zwijgzaam. Bij de banken is een duidelijk hernieuwd zelfvertrouwen voelbaar en waarneembaar. Vanuit verantwoordelijkheid, vanuit klantbelang, vanuit hun rol in de maatschappij. Je ziet de bankbazen weer echt uit hun kantoren komen en doelbewust voor de verschillende camera's verschijnen.
De dure overlijdensrisicoverzekering hoort niet in een beleggingspolis thuis. Dus wordt deze er nu uit gehaald onder het mom van hersteladvies en eventueel apart gesloten. Dan begint wederom het woekerspel met de veel te hoge premies.
Zelfs de besten onder ons overkomt het wel eens: een klacht. Ondanks alle professionaliteit en goede bedoelingen. Een serieus issue waar een reactie op moet komen. Vanuit wetgeving krijgen wij mooie aanwijzingen hoe omgegaan zou moeten worden met een klacht. Allerlei procedures en regels zijn hiervoor in het leven geroepen. Natuurlijk begrijp ik deze instructies, maar toch durf ik mijn twijfels te hebben bij de doeltreffendheid daarvan. Want klachtenbehandeling hoort namelijk in je genen te zitten. En niet (alleen) in een vooraf vastgestelde procedure.
Social media is niet langer #trending; het is de norm geworden. Heel veel mensen communiceren via social media, blijven erdoor geïnformeerd en maken aankoopbeslissingen aan de hand van deze informatie. Grote merken als Apple, Google en Coca-Cola weten hoe het werkt en maken gretig gebruik van de mogelijkheden van social media.
Met ingang van 1 januari 2015 wordt voor een selecte groep werknemers (met een inkomen boven € 100.000) een nieuw pensioenproduct mogelijk, het nettopensioen. Dit resultaat van politieke onderhandelingen, om middels besparingen op de fiscaal aftrekbare pensioenpremies tot een sluitende begroting te komen, helpt de pensioensector niet verder.
Er zijn ernstige vraagtekens gerezen over de echtheid van de diploma's die Theodor Kockelkoren, bestuurslid van de Autoriteit Financiële Markten (AFM), in het verleden heeft behaald aan de Technische Universiteit Eindhoven en het internationale managementinstituut INSEAD. De twijfel is gerezen na uitlatingen van de AFM-bestuurder zelf. Het CDA overweegt Kamervragen te stellen om zo de minister van Financiën te dwingen de zaak tot de bodem uit te zoeken.
Een diepe zucht ontsnapte uit mijn mond tijdens het lezen van <a href="http://amweb.nl/pensioen-724630/slechts-12-zzpers-geinteresseerd-in-zzp-pensioenfonds" target="_blank" rel="noopener">het nieuwsbericht</a> over het zzp-pensioenfonds dat minder in trek blijkt dan verwacht. Wat mij betreft hoef je geen onderzoek te doen naar de aanwezigheid van dergelijke behoeftes bij ondernemers. Spreek met ondernemers en je weet wat er leeft.
