Frans van Dillen

Uiterlijk 15 maart 2017 zijn er weer verkiezingen. De politiek is alweer massaal zieltjes aan het winnen. De één doet dat door Rutte uit te roepen tot de Godfather. De ander heeft slimmere tactieken.

Sinds juli 2015 is de Wet Werk en Zekerheid van kracht. Eén van de onderdelen hiervan is de transitievergoeding. Het doel van de transitievergoeding is enerzijds compensatie voor het ontslag en anderzijds om de werknemer met behulp van de hiermee gemoeide financiële middelen in staat te stellen de transitie naar een andere baan te vergemakkelijken.

Hoe kunt u uw MKB klant een paar duizend Euro laten besparen met eigenrisicodragen? Een praktijkvoorbeeld: steeds meer mkb'ers (zeg: vanaf 15 werknemers) kiezen ervoor om eigenrisicodrager voor de ZW te worden. Maar dan zonder verzekering. Wat betekent dit concreet?

Veel adviseurs vinden het lastig om kleine en middelgrote ondernemingen te overtuigen waarom ze qua ziekte en arbeidsongeschiktheid beter af zijn in de private markt dan bij UWV. En begrijpelijk, want de premie bij UWV is veelal lager of stabieler dan bij verzekeraars. En met het UWV als uitvoerder hebben deze werkgevers veelal nog nooit te maken gehad. Bovendien worden arbeidsongeschiktheidslasten niet gedifferentieerd doorberekend aan bedrijven met een loonsom tot € 314.000.

Volgens mij is er geen vak binnen onze branche waar de (wettelijke) regelingen zó vaak veranderen als binnen het vak van inkomensverzekeringen.

Ok, bovenstaande is een metafoor van wat nu komen gaat, maar ik heb in ieder geval uw aandacht. Het Koninklijk Actuarieel Genootschap (AG) heeft op 16 januari een position paper gepubliceerd over het level playing field tussen de private (verzekeraars) en publieke (UWV) WGA ERD markt. De vraagstelling: is er een gelijk speelveld, een gezonde balans en eerlijke concurrentie tussen deze twee marktpartijen?

De laatste tijd is Ziektewet eigenriscodragen veel in de belangstelling. Door de wet BeZaVa is hiervoor een nieuwe markt ontstaan. Maar ligt de toekomst wel in de ZW-ERD-polis? In onze praktijk merken we dat zelfs werkgevers met vijftien tot twintig medewerkers ervoor kiezen het risico niet te verzekeren, maar zelf te dragen. Zij leunen veel meer op de dienstverlening.

<span style="line-height: 1.5em;">Panteia heeft in opdracht van het ministerie van Sociale Zaken & Werkgelegenheid onderzoek gedaan naar de markt en kwaliteit van arbodienstverlening. Wat mij betreft broodnodig. Arbodiensten hebben hun beste tijd gehad in de huidige vorm. Hun rol en positie in de verzuimketen is dubieus, onder andere door verkeerde financiële prikkels. Daarnaast zijn de grote dienstverleners niet meer dan veredelde WVP-lijstjesvolgers in mijn optiek. Kennis en visie van en op de markt ontbreekt. Dit blijkt onder andere uit de manier waarop zij omgaan met de nieuwe BeZaVa-wetgeving. De verzekeringsmarkt ondervindt hier de nadelige gevolgen van.</span>

Verzekeraars zijn angstig het Ziektewet-risico (eigenrisicodragerschap) te verzekeren. Slechts een enkele verzekeraar steekt zijn nek uit. Aegon heeft sinds 1 januari een provinciale oplossing. De Goudse komt ook, maar  slechts via een beperkt aantal intermediairs.

De Ziektewet- en WGA-premie van niet eigenrisicodragers (ZW en WGA) wordt sinds 1 januari 2014 anders in rekening gebracht dan voorheen. Wat is er eigenlijk anders?