blog

Wereldgezondheidsorganisatie erkent burn-out: nieuwe impuls voor AOV?

Schade 1445

Jaarlijks krijgt vijftien procent van de zelfstandigen te maken met een burn-out als gevolg van chronische overbelasting. Vaak gaat het dan om een combinatie van negatieve gevoelens en vastgelopen productiviteit door verlies van zelfvertrouwen en concentratieproblemen.

Wereldgezondheidsorganisatie erkent burn-out: nieuwe impuls voor AOV?

Veel mensen vinden burn-out een hedendaagse aanstelleritis die vanzelf wel weer overgaat en gemakkelijk te masseren is. Slechts weinigen realiseren zich dat de gevolgen van een burn-out kunnen doorwoekeren naar een depressie of zelfs levenslange arbeidsongeschiktheid. Zelfstandigen zijn een gekende risicogroep omdat zij er moeite mee hebben de typische burn-out-symptomen voor zichzelf te erkennen. Verzekeraars zien in chronische overbelasting geen ziekte volgens de polis en verschuilen zich dikwijls achter eigen risico of medisch onderzoek waarin een expert bevestigt dat er vanuit diens vakgebied geen sprake is van een psychiatrische stoornis.

Claim afwimpelen

Jaarlijks zijn er veel schadebehandelaars die zelfstandigen op deze manier bewust in een risicopositie brengen met te weten dat het psychiatrisch beroepsinstrumentarium (DSM IV) een burn-out niet diagnosticeert. Zodoende is een claim betrekkelijk eenvoudig af te wimpelen door er op te wijzen dat in het medisch rapport een paar losse zinnen over somatische klachten en somatoforme stoornissen geen objectieve rechtvaardiging zijn voor dekking van inkomensverlies.

Voor de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) is het genoeg: in nieuwe richtlijnen staat burn-out voortaan duidelijk omschreven als een fenomeen dat voortkomt uit chronische stress op het werk.

Fenomeen

Zo op het eerste gezicht een constructieve bijdrage aan erkenning van burn-out als officiële ziekte. Wie scherper kijkt ziet evenwel dat in de systematiek van de WHO een fenomeen (phenomenon) op zichzelf geen classificatie is voor een medical condition (ziekte). Verder dat erkenning van burn-out zich beperkt tot louter werkgerelateerde (occupational) oorzaken en diagnose niet toegepast kan worden bij andere omstandigheden (other areas of life) of als sprake is van gebeurtenissen in de privésfeer.

Onredelijke inperking

Voor een zelfstandige met een AOV lijkt dit een onredelijke inperking van diens inkomenszekerheid bij arbeidsongeschiktheid. Sowieso omdat chronische overbelasting bij zelfstandigen vrijwel altijd een combinatie is van persoonlijke omstandigheden en werkgerelateerde problemen. Verder omdat in haar nieuwe richtlijn voortaan de oorzaken van een burn-out ter beoordeling stelt. Wat voor een verzekeraar betekent dat een zelfstandige verantwoordelijk gehouden kan worden voor diens chronische overbelasting en mogelijk nalatigheid valt aan te rekenen als verzuimd is om maatregelen te nemen.

Paradoxale richtlijn

Verzekeraars hebben nog tot 2022 om met een oplossing voor deze paradoxale burn-out richtlijn te komen met als impliciete opdracht dat het stopt met ongewenst gedrag. Wat daarvan te verwachten valt, geeft weinig hoop als schadebehandelaars het nu al vermijden om chronische overbelasting als een medical condition (ziekte) te classificeren en toezichthouders verzuimen om ferm in te grijpen op de twijfelachtige nuttigheid van arbeidsongeschiktheidsverzekeringen.

Jammer, want precies op het moment dat in de politiek stemmen opgaan voor actievere betrokkenheid van verzekeraars bij het verbeteren van financiële zekerheid onder zelfstandigen, voelt dit als een ernstige een stap de verkeerde kant op.

Reageer op dit artikel