blog

De gotspe van verzekeraars

Schade 4506

Ik weet nog precies wanneer mijn eerste keer was, het was 1992 en ik was op een feestelijke bijeenkomst van een verzekeraar. Achteraf gezien was ik een gewillige prooi, ik was amper voor mezelf begonnen en had net ook nog eens portefeuille overgenomen. Dus ik dacht, ach laat ik het eens proberen. De eerste keer was het een Man-Vrouwpolis, maar voordat ik het wist ging ik voor het hardere spul en had ik niet meer genoeg aan vijf ABC-Spaarplannen per week en zat ik ’s avonds aan mijn derde Dynamische Investeringsplan.

De gotspe van verzekeraars

Achteraf gezien waren mijn ‘dealers’ er vanaf het begin er op uit om mij ‘verslaafd’ te maken en te houden. Extra provisie, bonussen en Utrechtse lijst, het kon niet op. En als ik bedenkingen opwierp en vroeg om transparantie kreeg ik te horen dat de porducten zo in elkaar zaten dat de klant er alleen maar beter van kon worden. Informatie over kosten en rendementsberekeningen werden niet gedeeld, want die zaten in een ‘black box’ zo kreeg ik te horen. Gewoon sluiten en niet te veel over nadenken, en oh ja, nog maar één Variabel Investeringsplan en je mag mee naar een geheel verzorgde voetbalwedstrijd.

Gotspe

Eind jaren negentig besloot ik het roer om te gooien en verkocht ik het assurantiebedrijf om mij te richten op wat ik nu alweer twintig jaar met heel veel plezier doe. In die jaren heb ik bijna dagelijkse de verwoestende uitwerking mogen zien die de eergenoemde producten hebben gehad op klanten, intermediairs, verzekeraars en uiteindelijk ook op de staatskas. Ik schrijf dit stukje op een zonnige dag in Amsterdam en het woord ‘gotspe’ (Jiddisch voor ‘onbeschaamde brutaliteit’) komt in mij op als omschrijving voor de emotie die de lobby van het Verbond van Verzekeraars heeft gevoerd voor provisietransparantie.

Nooit vertoond

De ‘dealers’ van weleer dwingen – in samenspraak met de AFM en de fine fleur van de Haagse Politiek  – intermediairs hun klanten te laten weten welke verdiensten zij op elk product ontvangen. We realiseren ons met zijn allen – buiten alle praktische implicaties, waarvan niemand enig idee heeft hoever die reiken – niet eens dat dat in geen enkele branche ooit vertoond is. Ik raad u en uw collega’s daarom ook aan op elke polis ook te vermelden welke kosten er tegenover die inkomsten staan.

Schamen

Rekent u even mee: 103 miljoen jaarlijks aan de AFM, miljoenen aan sponsorcontracten, leadvergoedingen, het houdt maar niet op. Om maar te zwijgen van de verdiensten op elke polis. Eigenlijk krijg ik aan het einde van deze tirade een briljante ingeving: als het Verbond, de AFM en de politiek die oude  ‘black box’ nu eens van zolder halen en afstoffen, dan kunnen ze er samen in gaat zitten om zich vreselijk te schamen.

Reageer op dit artikel