blog

Waarom geven rendementen uit het verleden opeens wél garanties voor de toekomst?

Pensioen 9133

Iedereen die met pensioen is vindt dat de rekenrente die pensioenfondsen moeten hanteren omhoog kan. Iedereen die nog (lang) niet met pensioen gaat, niet. Ziehier, een generatieconflict is geboren, zoals ik 10 jaar geleden al voorspelde: “Als we ons pensioenstelsel niet – snel – hervormen krijgen we geen generatiediscussie maar een generatieconflict.”

Waarom geven rendementen uit het verleden opeens wél garanties voor de toekomst?

De Commissie Dijsselbloem heeft in juni nieuwe parameters geadviseerd die ‘slechts’ een (netto)rendement op zakelijke waarden geeft van 5,6%. Obligaties gaan richting 0% of zelfs negatief. Ook de hypotheekrente daalt nog gestaag. Zowel Robeco als de (nieuwe) topbelegger van het APG (ABP) – een ‘Deense buitenstaander’ – geven aan dat lagere rendementen te verwachten zijn. Voor de ‘oudjes’: medio jaren 90 geloofden we ook in rendementen van 10%-plus, middels aandelenlease, winstverdriedubbelaars en Teakwood-projecten. We weten allemaal hoe het is afgelopen.

Uitkeringsfase

Dat er meer pensioenvermogen is dan ooit, is logisch. We staan aan de vooravond van een grootschalige pensioenuitkeringsfase. Dat zijn namelijk werknemers voor 1970 geboren, die gaan dus zo rond uiterlijk 2040 met pensioen. Maar daartegenover staan gewoon enorme pensioenverplichtingen. Het vermogen is vooral ook van hen en niet alleen van de gepensioneerden.

Dat er meer pensioenvermogen is dan ooit, is logisch. We staan aan de vooravond van een grootschalige pensioenuitkeringsfase

In het komend decennium zullen de pensioenuitkeringen meer zijn dan de premie-inleg + rendement. En daalt het pensioenvermogen. Ook dan zijn we niet opeens arm. Dat gaat namelijk gepaard met dalende pensioenverplichtingen. Dat gaat door tot zo rond 2040-2050. Nu met ruime hand uitkeren, is gewoon een voorschot nemen op toekomstig rendement.

Garanties

Een rendementsverwachting van 1 à 1,5% rendement valt nog te billijken. En daarmee dus de rekenrente verhogen. Maar alleen als de gepensioneerden accepteren dat er een grens is waaronder gekort moet worden. Tot nu toe hebben ze deze grens steeds maar weer willen oprekken. Zolang ik dus blijf lezen dat ‘het geld tegen de plinten klotst’, ‘er nog nooit zoveel pensioenvermogen is geweest’ en dat ‘7% rendement uit het verleden wél garanties geeft voor de toekomst’, vertrouw ik ze nog niet echt…

Persoonlijke pensioenpotten

Deze ‘kennis’ is echter niet besteed aan ‘de oudjes’. Zij willen nu cashen en na hen de zondvloed van het beleggingsrisico. Snel over dus naar persoonlijke pensioenpotjes, op basis van de opzet van Netspar. Ook weer in het voordeel van de gepensioneerden. Verhoging van de rekenrente en dit voordeel moeten dan nu ook echt de laatste oprispingen zijn van het collectieve pensioenverleden.

Deze blog verschijnt ook als column in am:51.

Reageer op dit artikel