fraudeonderzoek

Een eetcafé krijgt in mei 2016 van Nationale-Nederlanden voorlopige dekking op een Zekerheidspakket Horecaverzekering. Een maand later wordt er ingebroken. De risico-inspectie moet dan nog plaatsvinden. Een dag voordat NN meldt dat er geen definitieve overeenkomst zal komen vanwege een onacceptabel risico, stuurt de cafébaas zijn claim in. Het bewijs rammelt, maar het gerechtshof in Den Haag ziet geen reden om de claim af te wijzen.

Bovemij heeft de naam van de broer van een klant ten onrechte opgenomen in de incidentenregisters. De man kwam in de registers voor omdat hij zou hebben meegewerkt aan de fraude die zijn broer zou hebben gepleegd. Omdat de misleiding niet vaststaat, moet de registratie worden doorgehaald, oordeelde de geschillencommissie van Kifid. V&A Advocaten voorziet deze uitspraak van een praktijkles: hoe zit het met het fraudeprotocol?

Ze had een gin-tonic op en hooguit twee biertjes. De eerste herinnering na het verlaten van de bar was dat ze wakker werd in bed. Haar Hyundai lag ondertussen met de wielen omhoog in een greppel. Dat moest haast wel diefstal geweest zijn. Aan het onderzoek van NN wilde de vrouw niet meewerken, waarop de verzekeraar dekking weigerde. Dat was volgens Kifid terecht, de fraudemelding echter niet.

Dat fraudeonderzoek zinvol is, merkte de Insurance Fraud Enforcement Department (IFED) van London. Een 39-jarige man van Pakistaanse komaf uit Manchester probeerde zijn verzekeraar voor een bedrag van 1 miljoen pond op te lichten door zijn eigen dood in scène te zetten. Maar dat mislukte. Hij kreeg voor zijn frauduleuze praktijken een gevangenisstraf van ruim 5,5 jaar opgelegd.

Nederlandse verzekeraars onderzochten afgelopen jaar zo'n 45.000 fraudesignalen. In 12.879 gevallen werd ook daadwerkelijk verzekeringsfraude aangetoond. Dat is 12 procent meer dan in 2017. Het gemiddeld fraudebedrag daalde van ruim 8.700 euro per gepakt geval naar ruim 6.300 euro.

Contra-expert en jurist Eric Horssius kijkt met argwaan naar de zaken waarbij verzekeraars zonder tussenkomst van de politie fraudeurs voor de rechter brengen. Volgens de Ombudsman Schadeverzekeringen is het fraudeoordeel vaak gebaseerd op de visie van slechts één expert die bovendien wordt niet gecheckt.

Verzekeraars die aangifte doen van fraude zien vaak dat de politie niets met hun aangifte doet. Een gevolg van het gebrek aan capaciteit in de opsporing. Het Openbaar Ministerie is deze week een proef begonnen waarbij fraudeurs voor de rechter kwamen, zonder tussenkomst van de politie. Het experiment is een uitvloeisel van een samenwerking tussen het Verbond, Zorgverzekeraars Nederland, de politie en het OM.

Vorig jaar werd een man met een stratenmakersbedrijf veroordeeld om ruim een ton terug te betalen aan Aegon. Hij was volledig arbeidsongeschikt verklaard vanwege rugklachten, maar na intensief onderzoek van de verzekeraar bleek van een pijnlijke rug weinig terug te zien. Jos Bijl, fraude-onderzoeker bij Aegon, gaf de leden van het Haags Verzekeringscentrum aan de hand van deze casus een inkijkje in de achtergrond van zo'n onderzoek. Hoe dik het bedrog er soms bovenop ligt, en hoe moeilijk het toch blijkt zo'n zaak rond te krijgen.

Voor Nationale-Nederlanden waren dit voldoende redenen om af te zien van een schade-uitkering voor een gestolen Amerikaanse auto. De verzekeraar wordt echter terechtgewezen door Kifid.

Het Gerechtshof in Amsterdam heeft een stratenmaker in hoger beroep veroordeeld tot het terugbetalen van ruim een ton aan Aegon. De man ontving een AOV-uitkering van de verzekeraar in verband met rugklachten. Aegon werd achterdochtig toen het foto's zag waarop de man meewerkte aan de renovatie van een schoolplein en hij deelnemer was op een Street Golf-evenement. In tegenstelling tot de rechtbank vond het Gerechtshof een persoonlijk onderzoek wel een gepast onderzoeksmiddel.