Blog

Het centrale doel van het in 2013 ingevoerde verbod op provisie is het streven dat consumenten tot een betere besluitvorming (kunnen) komen rondom de aanschaf van financiële producten.In 2017 wordt het verbod op provisie geëvalueerd. Bij deze evaluatie zal het de kunst zijn om emotie, belangen en feiten te scheiden. Veel partijen zullen proberen via de evaluatie 'hun gelijk' te behalen. De inhoud en de wijze waarop de evaluatie wordt uitgevoerd zal dan ook bepalend zijn voor de uitkomst van deze evaluatie.

Vroeger waren het postorderbedrijven; nu noemen ze zich zelf 'homeshopping-organisatie' met een online only strategie of de 'toonaangevende e-commerce speler' die het 'grootste, beste en meest persoonlijke warenhuis van Nederland op het gebied van online winkelen' is. En vroeger boden ze een postorderkrediet aan. Nu noemen ze het 'betalen in maandelijkse termijnen' of 'gespreid betalen'. Dat is gewoon het ouderwetse postorderkrediet: kopen op afbetaling tegen een extreem hoge rente. Wie 'ze' zijn? OTTO en wehkamp; beiden met .nl.

De supertraditionele verzekeringswereld kan alleen onder regie van vrouwen echt worden vernieuwd en gemoderniseerd. Meer vrouwen aan de top is geen slecht idee, want vrouwen zijn betere managers dan mannen. Vrouwen scoren beter op bijna alle succesfactoren. Zo blijken vrouwen meer strategisch te handelen, risico's te nemen, innovaties door te voeren en ze hebben betere sociale vaardigheden dan mannen.

Nieuwe <a href="https://cms.towerswatson.com/nl-NL/Insights/Newsletters/Europe/update/2015/11/wetsvoorstel-variabele-pensioenuitkering">wetgeving</a> voor DC-regelingen gaat er naar alle waarschijnlijkheid toe leiden dat deze regelingen vanaf 1 juli 2016 beter worden dan ze momenteel zijn. Dat is het geval omdat het vanaf die datum mogelijk wordt om ook na de pensioendatum nog beleggingsrisico te blijven lopen. In huidige DC-regelingen worden risico's doorgaans geleidelijk afgebouwd tot aan de pensioendatum. Op die datum moet een vaste uitkering worden aangekocht, zodat de deelnemer vanaf die datum - althans in nominale termen - geen risico meer loopt. 

Is er in de toekomst nog een verdienmodel op simple risk schadeverzekeringen als bijvoorbeeld de provisie wordt afgeschaft? Het verdienmodel is de wijze waarop een assurantie-tussenpersoon zijn omzet realiseert. Onbewust is dit nu nog veelal een model gebaseerd op provisie. Maar steeds vaker hoor je geluiden - veelal uit de hoek van de verzekeraars die uitgaan van een positieve prijselasticiteit waardoor meer ruimte ontstaat om de premies te verhogen - dat zo'n model niet lang houdbaar meer zal zijn. Wat dan? Welke verdienmodellen zijn er?

Na zo'n vijfendertig jaar in onder andere verzekeringsland rond te lopen constateer ik dat schadeverzekeraars grote stappen hebben gemaakt om de consument te pleasen. Polisvoorwaarden zijn zeer leesbaar. Schadebehandelingen zijn redelijk vlot. Er zijn geen grote schandalen en weinig klachten bij het Kifid. Innovatief en consumentgericht: snel opzegbaar, voorwaarden tijdelijk aan en uit te zetten en andere diensten erbij bieden als vervangend vervoer, hotelovernachtingen bij brand, enzovoort.

Uiterlijk 15 maart 2017 zijn er weer verkiezingen. De politiek is alweer massaal zieltjes aan het winnen. De één doet dat door Rutte uit te roepen tot de Godfather. De ander heeft slimmere tactieken.

Fintech is een sector die inmiddels alle aspecten van ons dagelijks leven beïnvloed en is op z'n zachtst gezegd booming. De wereldwijde investeringen in Fintech in 2015 bedragen $ 20 mld, een verzesvoudiging ten opzichte van drie jaar geleden.

De tijd dat verzekeraars gewoon smeergeld konden betalen aan tussenpersonen ligt al weer even achter ons. Maar de methode om afhankelijkheid te creëren bij tussenpersonen blijft blijkbaar toch hardnekkig bestaan. Afsluit- en doorlopende provisie waren werkbare en effectieve instrumenten om tussenpersonen een uitgesproken voorkeur te laten hebben voor een bepaald verzekeringsmerk. Hoe meer men verkocht van merk A of B, hoe hoger het jaarlijkse provisiepercentage werd. De klant kon gratis advies inwinnen en shoppen bij zo veel adviseurs als hij maar wilde.

Begin 1992 pleitte het CDA als eerste openlijk voor afschaffing van de Ziektewet. In de discussienota "Sociale zekerheid en Verantwoordelijkheid" stelde een CDA-werkgroep dat de kosten van ziekteverzuim bij de bedrijven en werknemers zelf moet komen te liggen. Daarom moest de verplichte collectieve verzekering via de Ziektewet worden vervangen door de arbeidsrechtelijke verplichting van loondoorbetaling bij ziekte. Dit zou leiden tot een daling van het toen extreem hoge ziekteverzuim.