In een bijzonder hoog tempo krijgt de digitale wereld steeds meer vorm. Deze wereld kent ongekende nieuwe kansen en mogelijkheden, maar zorgt ook voor nieuwe risico's en bedreigingen. Mede onder invloed van (privacy)wetgeving en toename van het aantal cyberincidenten zijn steeds meer ondernemingen zich ervan bewust, dat effectieve maatregelen op het terrein van cybersecurity noodzakelijk zijn.
Ik weet nog precies wanneer mijn eerste keer was, het was 1992 en ik was op een feestelijke bijeenkomst van een verzekeraar. Achteraf gezien was ik een gewillige prooi, ik was amper voor mezelf begonnen en had net ook nog eens portefeuille overgenomen. Dus ik dacht, ach laat ik het eens proberen. De eerste keer was het een Man-Vrouwpolis, maar voordat ik het wist ging ik voor het hardere spul en had ik niet meer genoeg aan vijf ABC-Spaarplannen per week en zat ik 's avonds aan mijn derde Dynamische Investeringsplan.
De inkt van mijn eerste column was nog niet droog of daar was ie: de Kamerbrief van minister Koolmees. Goed dat hij het initiatief naar zich toetrekt. Polderen zit er even niet meer in.
De tijd begint te dringen. Dat is zeker. Voor verzekeraars, volmachten, inkomensadviseurs en arbodiensten. Minister Wouter Koolmees van Sociale Zaken heeft zijn zinnen gezet op de introductie per 1 januari. Echter, er moet nog veel gebeuren. En niet alles is in kannen en kruiken. Een onderbouwing.
Het is twee uur in de nacht. Ik rijd met de auto naar huis. Een lange tweebaansweg met aan de zijkant een fietspad en bomen. Het miezert. U heeft een beeld? Op dat fietspad loopt een meisje naast haar fiets. Waarschijnlijk een lekke band. De vraag is: wat doet u? Wat doe ik?
Gelukkig, de verplichte AOV voor zelfstandigen lijkt van de baan. Let wel: voorlopig! Want, as we speak, buigt een commissie zich over de vraag of het goed is om zelfstandigen verplicht te verzekeren tegen arbeidsongeschiktheid. Het thema is dus voorlopig van tafel, maar ik ben ervan overtuigd dat het idee weer terug gaat komen in de sector. Maar een verplichte AOV is om vele redenen geen goede ontwikkeling. Laten we daarom actief met elkaar nadenken over een goed alternatief. Ik doe graag een voorzet.
De zich snel doorontwikkelende technologie zal veel impact hebben op het werk van de mens. Er bestaan talloze lijstjes met beroepen die zullen verdwijnen door de opmars van de robot. Maar gelukkig, er komt veel moois voor terug. Zo is ons ministerie van Financiën al druk doende om nieuwe beroepen uit te vinden.
Provisie bestaat nog en blijft zolang ook maatstaf voor het berekenen van waardes en koopsommen van assurantieportefeuilles. Daarbij wordt nog veelal gebruikgemaakt van de 'factormethode'. En het zal nog wel even duren voordat die methode verdwenen is. Maar meer en meer zal premieafhankelijke beloning worden vervangen door directe beloning voor verleende diensten. Wat is de invloed op de waarde en de prijs van een assurantieportefeuille?
De discussie over provisietransparantie wordt niet altijd even zuiver gevoerd. Regelmatig worden er stellingen geponeerd over de adviespraktijk die niet op waarheid berusten. Voor de minister, het Verbond, Fred de Jong, de Consumentenbond, de Kamerleden en de voorvechters van een abonnementensysteem wil ik voor eens en altijd duidelijk maken hoe een op doorlopende vergoeding werkende intermediair werkt. Ik durf te beweren dat met mij minimaal duizend collega's net zo werken.
Financieel adviseurs, stroop de mouwen maar op: er breken gouden tijden voor u aan. De huidige cocktail van continu veranderende regelgeving, angstaanjagende toezichthouders, complexe financiële producten en onmenselijkheid van robotadvisering maakt dat de consument meer dan ooit behoefte heeft aan u: de vertrouwde, onafhankelijk adviseur. Kortom, er is werk aan de winkel!
