blog

Zachte heelmeesters en het regeerakkoord …

Financiële planning 3279

In oktober 2017 verscheen het regeerakkoord ‘Vertrouwen in de toekomst’. Over de plannen op het gebied van sociale zekerheid ontstond toen veel ophef. Nu het stof wat is neergedaald, is het tijd voor een beschouwing. De lange termijn visie lijkt te ontbreken. 

Zachte heelmeesters en het regeerakkoord …

Nog even kort de twee voorstellen die werkgevers, adviseurs en verzekeraars het meest raken:
• De periode van loondoorbetaling van ziekte gaat voor het MKB (bedrijven tot 25 medewerkers) van twee naar één jaar terug. De loondoorbetaling gedurende dat tweede jaar wordt gefinancierd door een fonds wat betaald wordt door …. het MKB!
• De periode van eigenrisicodragen voor de WGA gaat terug van 10 naar 5 jaar.

‘Sigaar uit eigen doos’

De voorstellen van het nieuwe kabinet zijn niet onopgemerkt gebleven. Er verschenen tientallen columns op Linkedin en andere social media. Tendens was in het algemeen negatief. Vooral de ideeën over inkorting van de loondoorbetaling leidden tot afwijzende reacties waarbij de term ‘sigaar uit eigen doos’ vaak voorbij kwam.

Nadelen beperken

Het Verbond van Verzekeraars en de Nederlandse Vereniging van Inkomens Adviseurs zijn actief in gesprek gegaan met de beleidsmakers. Doel: de nadelen van de plannen beperken door bijvoorbeeld mogelijkheden te creëren om de keten van re-integratie niet te onderbreken. Wat de effecten van deze lobby’s zijn, zullen we zien als de uiteindelijke voorstellen naar de Tweede Kamer gaan.

Schuiven met in- en uitloop

In 2006 is het hybride WGA stelsel tot stand gekomen als opvolger van de Pemba. Een uiterst ingewikkeld stelsel wat voor veel werkgevers onbegrijpelijk is. Daarna is er aan geschaafd en vertimmerd. De periode van premiedifferentiatie en/of eigenrisicodragen ging van 4 jaar naar 10 jaar. Maar gaat nu weer terug naar 5 jaar? Er is geschoven met in- en uitloop. Kleinere bedrijven gingen van individuele naar branchepremies … kortom: onnavolgbaar! In mindere mate geldt dit ook voor loondoorbetaling bij ziekte. Van 1 jaar naar 2 jaar (2004) en dan nu weer terug naar 1 jaar voor het MKB? En de rekening voor het 2e jaar gaat naar hetzelfde MKB!

Lange termijn visie

De voorgenomen maatregelen van het kabinet gaan het systeem niet eenvoudiger en transparanter maken. En één ding blijft overeind: het grootste deel van de rekening blijft bij de werkgever liggen en de financiële positie van de werknemer en zijn of haar verplichtingen blijven dezelfde. In het regeerakkoord mis ik een lange termijnvisie. Waar willen wij over 10 jaar staan? Hoe zijn dan de verantwoordelijkheden tussen werkgever en werknemer verdeeld? En hoe gaan wij stapje voor stapje naar die situatie toewerken? Pas dan bereiken wij dat actuele maatregelen in een toekomstvisie passen en niet als los zand aan elkaar hangen.

Verantwoordelijkheid werknemer vergroten

Wat mij betreft is het hoog tijd dat we de verantwoordelijkheid van de werkgever gaan inkorten en die van de werknemer gaan vergroten. Dat past bij de huidige tijd van individualisering en veranderende arbeidsbetrekkingen. Bij pensioenregelingen is het al langer gebruikelijk dat werknemers steeds meer zelf beslissingen nemen. In dit kader past niet het schaven aan de huidige loondoorbetaling en WIA maar werken aan een nieuw systeem van sociale zekerheid. Een nieuw systeem waarin de werknemer meer zelf bepaalt welke mate van financiële zekerheid hij of zij wil ingeval van arbeidsongeschiktheid en welke ondersteuning de werknemer wil hebben.
Laten wij hier samen mee aan de slag gaan!

Reageer op dit artikel