blog

Complex or not complex, that’s the question!

Branche 1309

In mijn blog van 25 september vroeg ik me af: ‘Waarom zou volgens Kifid een tussenpersoon bij ORV wel op verlaagde prijzen moeten wijzen en bij krediet niet?’ Inmiddels is duidelijk dat het onderscheid gemaakt mag worden volgens Kifid.

Complex or not complex, that’s the question!

Kifid stelt dat een ORV een complex product is en een krediet niet. Hier viert het juristerij weer hoogtij. Want wat is ‘complex’? 

Om de consument te beschermen is in 2007 de provisie op ‘complexe producten’ verboden. Europa vond dat een tussenpersoon de consument niet iets zou mogen aanprijzen waar die tussenpersoon  later provisie over zou krijgen. Een logische gedachte. Europa bedacht dit voor beleggingsproducten. Nederland trok dat in de Wft door naar levensverzekeringen. Met name vanwege de woekerpolisaffaire. Een voor de rest van Europa ongekend grote naaierij van consumenten.

Ook uitvaart complex

Nadat provisie op ‘gewone’ levensverzekeringen was verboden, stortten tussenpersonen zich massaal op uitvaartverzekeringen. Toen bestempelde de overheid die ook als complex.

Na het sluiten wil de tussenpersoon geen informatie over de lening meer ontvangen. Behalve de maandelijkse provisie natuurlijk

Maar voor een consument zijn deze producten helemaal niet complex. Bij een uitvaartverzekering betaal je als consument premie en als iemand dood gaat volgt er een uitkering of een verzorgde uitvaart. Bij een ORV betaal je premie en als iemand voor een bepaalde datum dood gaat komt er een uitkering. Hoe eenvoudig kan het zijn?

Strop om de nek

Een doorlopend krediet lijkt ook niet complex. De consument krijgt geld en moet per maand een termijn betalen. Maar het kan wel complex worden. Banken lieten jarenlang de consument beperkte bedragen  per maand betalen. Een strop om de nek, want de bank wil wel een keer zijn geld terug en verdubbelt vanaf een bepaald moment eenvoudig de maandlast. Uiteraard juridisch dicht gespijkerd in kleine lettertjes, maar als je jarenlang gewend bent € 300 per maand te betalen en dat gaat ‘plotseling’ naar € 600 dan heeft dat impact op een huishouden.

Stiekeme verhoging

Ook de variabele rente maakt de zaak complex. De bank kan de rente stiekem verhogen. Stiekem? Ja, als je als consument € 250 per maand betaalt en de rente wordt hoger merk je dat niet aan je maandlast. Die blijft gelijk. Moet je dan iedere maand je maandafschrift bestuderen om die verhoging te constateren?

Het zou fijn zijn als een tussenpersoon de consument op tijd waarschuwt en begeleidt. Maar wat bleek? Na het sluiten van een post wil de tussenpersoon geen informatie over de lening meer ontvangen. Behalve de maandelijkse provisie natuurlijk.

Nazorg

Hoe werkt dan nazorg van die tussenpersoon? Wel, eens in de paar jaar belt een tussenpersoon de klant: “Dag mevrouw Jansen, loopt alles nog naar wens? Hoeveel rente betaalt u nu? Nee, dat weten wij niet want dat vertelt de bank ons niet. 10,5%? Tssss; dat is wel erg veel hoor in deze tijd. Nu, als u ons alle gegevens over inkomen, woon- en andere lasten stuurt – en ook uw id-papieren; waarom weten wij ook niet maar dat doen we nu eenmaal standaard – dan gaan we een mooie oplossing voor u zoeken, hoor!”

Locked up

De consument trekt een middag uit om alles te verzamelen en op te sturen. En krijgt vervolgens te horen: “Helaas, we kunnen u geen nieuwe aanbieding doen. Waarom niet? Ja dat kan vele redenen hebben. Belangrijk is dat u een uitkering heeft. En ja, dat tellen ze niet mee, hè. En verder heeft u nog kredieten bij een aantal postorderbedrijven. En oh ja, uw leeftijd werkt ook niet mee. U loopt al tegen de 60. Maar dat laatste hebben we niet gezegd hoor, U zou ons eens aan mogen klagen voor leeftijdsdiscriminatie. Nou, doei mevrouw Jansen. Veel succes verder.” En de dozenschuivende kredietadviseur gaat door naar het gezin met twee topinkomens en verder geen schulden. Lekker een zaak doen en vervolgens maandelijks de provisie opstrijken. Mevrouw Jansen blijft met 10,5% zitten.

Geen reden

Dat een instantie als Geldbelangen ervoor heeft gezorgd dat diezelfde Commissie van Beroep vindt dat de bank veel te hoge rentes heeft gerekend en dat terug moet worden gegeven aan de consument? Nee, dat is nog steeds geen reden voor diezelfde Commissie om te zeggen dat de krediettussenpersoon daar ook voor had kunnen zorgen. 

Met nog honderdduizenden Nederlanders met problematische schulden, onder andere door dit soort kredieten en geen nazorg door tussenpersonen een zorgelijke uitspraak. 

Reageer op dit artikel