blog

Waarom misleiden verzekeraars en adviseurs massaal en opzettelijk hun klant?

Branche 4369

Wat in de reiswereld al jaren niet meer wordt geaccepteerd, is in de verzekeringswereld nog de gewoonste zaak van de wereld. Onlangs wilde ik mijn opstalverzekering herzien. En vergeleek zorgvuldig de nodige aanbieders. Uiteindelijk vond ik – eerlijk geadviseerd door mijn adviseur dacht ik – een verzekering die aan alle voorwaarden voldeed en nog flink goedkoper was ook. Dus werd de polis overgesloten. Maar bij betaling van de premie bleek ik opeens een stuk duurder uit te zijn dan bij mijn oude verzekering.

Waarom misleiden verzekeraars en adviseurs massaal en opzettelijk hun klant?

Dat kwam door de hoge assurantietaks van maar liefst 21%! Die was in alle prijsaanbiedingen en vergelijkingen nergens aan bod gekomen. Maar tikt wel flink aan en is – anders dan btw – niet aftrekbaar. De adviseur en alle aanbieders doen hier dus bewust en massaal aan misleiding. Toen in 2013 een reisaanbieder geen btw vermeldde in haar advertenties, oordeelde de Reclame Code Commissie snoeihard: “De Commissie acht de reclame-uiting misleidend en in strijd met de wet.”

€ 2,5 miljard per jaar

Natuurlijk willen verzekeraars en adviseurs hun klanten geen torenhoge aanbiedingen doen. En heel begrijpelijk hebben ze een ongelooflijke hekel aan deze verfoeilijke belasting. Maar transparant en eerlijk is het niet. Onbegrijpelijk overigens dat de verzekeringsbranche deze zelfrijzende taks zo ver heeft laten stijgen. Uw verzekerden betalen inmiddels het bizar hoge bedrag van 2,5 miljard euro aan assurantiebelasting per jaar. Sinds de eeuwwisseling is die assurantiebelasting dus vervijfvoudigd!

Het is de makkelijke melkkoe van de overheid geworden. En het Verbond, de verzekeraars, de adviseurs en de verzekerden accepteren het alsof het allemaal compleet vanzelfsprekend is. Alsof het erbij hoort. Maar dat is helemaal niet zo. Tot maart 2008 was die taks nog een bescheiden 7%. Tot eind 2012 9,7%. Maar toen explodeerde de taks.

Geruisloos opgelost

Van een huidig bewindspersoon hoorde ik hoe het indertijd precies is misgegaan. Tijdens de kabinetsformatie van 2012 moest het Verbond in opdracht van angstige verzekeraars hard lobbyen tegen verhoging van een ‘mogelijke’ assurantiebelasting naar 21%. “Verhoging assurantiebelasting? Überhaupt nog nooit aan gedacht, maar verdraaid wat een goed idee!” zo bedachten de Kamerleden die nog een gat van 1,5 miljard moesten dichten vanwege het wegvallen van de forensentaks. Dus werd de assurantietaks doeltreffend verhoogd naar 21%. Waardoor het ontstane verschil precies en veilig gedicht kon worden. Niemand in politiek Den Haag houdt immers van verzekeraars en dus was een groot politiek probleem, snel en volkomen geruisloos opgelost.

Voldongen feit

Maar uw klant betaalt nog jaarlijks dit geklungel van de rustig verder slapende branche, die de taks aanvaardt als een fait accompli. Als een voldongen feit, een vervelende gebeurtenis die nu eenmaal niet te herroepen is. De verzekeringsbranche staat nu voor de volgende keuze: óf de aanval wordt snoeihard en met behulp van consumentenorganisaties ingezet op verlaging van de taks. Naar een normale en acceptabele 10%. Óf de branche accepteert de taks. Maar dan ook eerlijk en volmondig. En dus met de verplichte vermelding van de 21% op elke uiting, bij elke vergelijking en bij elke aanbieding. Anders is het misleiding. De keuze is aan u.

Deze blog verscheen eerder als column in nummer 43 van am:magazine.

Reageer op dit artikel