blog

Collateral damage

Branche 2195

Eind januari organiseerden wij met enkele leden een ronde tafelgesprek voor de Tweede Kamerleden Erik Ronnes en Evert-Jan Slootweg. Binnen een informele setting konden zo ervaringen uitgewisseld worden over hoe regelgeving in de praktijk uitwerkt en welke hindernissen adviseurs ondervinden bij hun dagelijkse werkzaamheden. Erg waardevol zo’n sessie, want verhelderend en rechtstreeks uit de praktijk.

Collateral damage

Al pratende over actuele onderwerpen als onverzekerbaarheid, maatwerk bij hypotheken en execution only laat één van de adviseurs zich ontvallen dat hij sinds de invoering van het provisieverbod een grote groep klanten uit de lagere inkomensklassen niet meer ziet. En dat hem dat echt zorgen baart.

Kwetsbare klanten

Ik deel die zorgen volledig, want hoe bekaaid komen kwetsbare klanten ervan af in de evaluatie van het provisieverbod? Met droge ogen concluderen de onderzoekers dat het wel goed zit met de toegankelijkheid van advies. Tegelijkertijd zien ze dat ‘juist de groep consumenten die erg gebaat is bij financieel advies het meest geneigd is de adviseur links te laten liggen’.

Redenering onderzoekers

Hoe kunnen ze dat in hemelsnaam met elkaar rijmen, hoor ik u denken. Nou, dat doen ze als volgt: Naarmate een huishouden minder te besteden heeft, is de vraag naar complexe financiële producten ook lager, zo is eerder eens onderzocht. Ergo, deze klanten maken minder vaak de gang naar de adviseur voor een dergelijk product. Tot zo ver volg ik de redenering van de onderzoekers (of ik het eens ben met deze zienswijze is een tweede). Maar dan, en ik citeer weer uit het rapport, lees ik in dezelfde alinea: ‘Als er financiële drempels zijn, gaat het om relatief kleine aantallen consumenten’.

Klein aantal klanten

Pardon? Lees ik dit goed? Dus omdat het om een relatief klein aantal klanten gaat, legt dit minder gewicht in de schaal? Voor de duidelijkheid: we hebben het hier niet over de groep gefortuneerde klanten die wel tegen een stootje kunnen. Nee, we hebben het over de groep kwetsbare klanten! Klanten die juist het meest baat hebben bij financieel advies, zoals de onderzoekers ook schrijven. Dat zij nu kind van de rekening worden, gaan we toch niet zien als collateral damage!

Minder fortuinlijken

De kern van verzekeren is solidariteit. Het doet namelijk minder pijn als we met velen de tegenslag van de minder fortuinlijken onder ons dragen. Die solidariteit zat ook in het betere advieswerk vóór het provisieverbod: de tijd die je minder kwijt was aan de ene klant, kon je steken in die klant waarbij je echt aan de bak moest om bijvoorbeeld financiële wensen en budget met elkaar te matchen. Onder aan de streep, zat je – min of meer – wel goed.

Serieus probleem

Ik ga hier echt geen lans breken voor een terugkeer naar provisie op complexe producten. Wat ik wel wil bereiken, is aandacht voor kwetsbare klanten. En dat hun noden en positie niet gebagatelliseerd worden bij het evalueren van de huidige markt. Want als we nu niet erkennen dat we hier met een serieus probleem te maken hebben, krijgen we vroeger of later de rekening gepresenteerd. Ik roep de politiek dan ook op om zich geen zand in de ogen te laten strooien. Maar om oog te hebben voor wat kwetsbare klanten werkelijk nodig hebben: een adviseur.

Reageer op dit artikel