blog

Twee gesprekken

Branche

De Consumentenbond heeft het provisieverbod altijd zeer aangemoedigd, omdat tussenpersonen in het provisiemodel meer gericht lijken op het verkopen van financiële producten dan op het goed adviseren van consumenten. Als consument heb je nu eenmaal een kennisachterstand ten opzichte van tussenpersonen, zeker als het gaat om complexe financiële producten. Door het provisieverbod moeten tussenpersonen meer dan vroeger aan consumenten hun meerwaarde aantonen. En dus meer met consumenten gaan meedenken.

Twee gesprekken

Zo sprak ik halverwege de jaren negentig met een financieel adviseur over de financiering van mijn woning. Ik hoefde hem niet te betalen, hij kreeg provisie. Hij had een overtuigend verhaal en ik koos voor een financieringsconstructie die later het karakter bleek te hebben van een woekerpolis.

Een paar maanden terug liet ik me opnieuw adviseren over mijn financiële situatie. Ik had een adviseur gevraagd die ik een adviestarief per uur betaalde, en ik kreeg een advies, dat ik heb opgevolgd.

Toen ik het eerste gesprek voerde moest de term woekerpolis nog worden bedacht, stonden de financiële instellingen rotsvast en was er geen vuiltje aan de lucht. Het kwam niet in me op te vragen hoeveel provisie de adviseur kreeg, wie hem dat betaalde en hoe hij door die provisie beïnvloed was in zijn advies. Tijdens het tweede gesprek was ik op mijn hoede. Als directeur van de Consumentenbond en als consument had ik geleerd in zulke gesprekken heel alert te blijven. Ik wist over het op handen zijnde provisieverbod en stelde kritische vragen over de onafhankelijkheid van mijn adviseur en over de kwaliteit van zijn advies.

Na het eerste gesprek voelde ik me veilig over mijn keuze, maar in de jaren die volgden bleek dat niet helemaal terecht. Na het meest recente gesprek had ik me een stuk geruster moeten voelen, omdat ik inmiddels beter geïnformeerd ben en ook de verkeerde prikkels voor de adviseur verdwenen waren. Toch voelde ik me niet helemaal op mijn gemak, want hoe je het wendt of keert, financiële crisis en het gedoe rond de woekerpolissen hebben mijn vertrouwen in de financiële wereld beschadigd.

Ik hoop dat mijn huidig ongemak onterecht is – en dat ik me onlangs een goede beslissing heb laten influisteren. Of dat ook werkelijk zo is, zal ik pas over een jaar of tien, vijftien weten.

Reageer op dit artikel