Rob Goedhart

Onlangs presenteerde Kifid zijn jaarverslag en was er trots op dat zo'n 40 procent van de geschillen geschikt zijn. Natuurlijk, het is mooi als een consument een geschil met een financieel dienstverlener - met hulp van Kifid - oplost. Maar ik zet er wel vraagtekens bij.

'Adviesketens opgelucht; rechtbank zet streep door Wft-uitleg Kifid' kopt AMweb. Nou, die 'overwinning' van HypotheekVisie zou wel eens een Pyrrusoverwinning kunnen zijn. En ook voor de andere ketens en OvFD kan deze muis een heel verkeerd staartje hebben. Dat ook hier het Kifid weer blundert zal ik duidelijk maken. De consument zij gewaarschuwd!

Iedere vier jaar is er een evaluatie van het Klachtinstituut Financiële Dienstverlening (Kifid). Voorafgaand aan dat van 2016 zat ik in januari een uitzending van Kassa tegenover de toenmalige directeur.

Op zaterdag 3 oktober besteedde consumentenprogramma Kassa weer aandacht aan het feit dat kredietbanken in de afgelopen tien tot vijftien jaar veel te veel rente hebben geïncasseerd bij consumenten met een doorlopend krediet met variabele rente. Ik werd geïnterviewd en gevraagd om hoeveel geld het zou gaan. Ik stelde 'tussen 500 miljoen en een miljard'. Ik ontmoet steeds ongeloof als ik deze stelling poneer. Daarom wil ik het uitleggen.

In mijn blog van 25 september vroeg ik me af: 'Waarom zou volgens Kifid een tussenpersoon bij ORV wel op verlaagde prijzen moeten wijzen en bij krediet niet?' Inmiddels is duidelijk dat het onderscheid gemaakt mag worden volgens Kifid.

Al sinds ik in de financiële wereld rond loop (en dat is lang) wordt er hoog opgegeven over de tussenpersoon. Hij zou de financiële huisarts zijn, waar menig huishouden baat bij heeft. Hij zorgt er voor dat verzekeringen en leningen op orde blijven en je er zeker niet te veel voor betaalt. Prachtig.

Met gekromde tenen luisterde ik tijdens de am:dag in de Van Nelle Fabriek in Rotterdam (waar mijn oma bijna 100 jaar geleden cheffin was) naar de visie van een advocaat naar aanleiding van een paar Kifid-uitspraken. En met even gekromde tenen lees ik het verslag van zo'n sessie. De teneur is: "Nazorg op een financieel product nodig? Niet echt."

Toen am: mij vroeg naar een oordeel over de merites van de Wabeke-norm, die dit jaar haar tiende verjaardag viert, moest ik even graven gelet op alles wat zich de afgelopen jaren rondom beleggingsverzekeringen en verder in de financiële dienstverlening heeft afgespeeld. Ik was toen net weg bij de Consumentenbond toen in 2008 de 'Wabeke-norm' werd gelanceerd.

Het Kifid is ooit opgericht om geschillen tussen consumenten en financieel dienstverleners (zoals banken en verzekeraars) op een laagdrempelige manier tot een oplossing te brengen. Die financieel dienstverleners denken daar echter heel anders over. Na de lage drempel sleuren ze de consument een slangen- of valkuil in; door hun belangen te laten behartigen door een advocaat.

Beste Jurjen Oosterbaan, weet je nog dat ik een tijdje geleden schreef over Dela, het Kifid en de Paarse Krokodil? En dat je mij de wijze raad gaf om eens een kop koffie te gaan drinken met Edzo Doeve, bestuursvoorzitter van Dela? Wel, ik heb dat geprobeerd, maar hij wilde niet. Hij wil per se dat het Kifid een uitspraak doet.