Hendrik Schakel

Over de EU zul je mij in het algemeen niet snel horen klagen. Maar voor de hypothekenrichtlijn, die sinds juli 2016 van kracht is, maak ik graag een uitzondering. Van 22 november 2021 tot eind februari dit jaar mocht de branche feedback geven over deze zogeheten Mortgage Credit Directive.

Op een woning doen een alleenstaande en een stel beiden een bod. De vraagprijs is 450.000 euro. De alleenstaande doet een bod van twintigduizend euro boven de vraagprijs. Het stel heeft al een eigen huis en wil deze woning gaan verhuren. Ze doen ook een bod van 470.000 euro, maar zonder voorbehoud van financiering. Doordat hun eigen woning een behoorlijke overwaarde heeft, en omdat hun ouders flinke bedragen kunnen schenken, durven ze dat wel aan. En dan nu de - misschien onverwachte - vraag: in welk land zou de alleenstaande wél kans maken om deze woning te bemachtigen?

We hebben grote problemen op de huizenmarkt. Een alleenstaande met een modaal inkomen kan zonder eigen geld of hulp van familie vrijwel onmogelijk een eerste woning kopen. Tegelijkertijd zijn er veel woningbezitters die de afgelopen jaren slapend rijk zijn geworden door langdurige waardestijging.

Het is de omgekeerde wereld: in de meeste sectoren doen bedrijven hun uiterste best om jou als klant binnen te halen én te behouden. Niet in de hypotheekbranche, waar de consument veel moeite moet doen om een trouwe klant te mogen worden bij een geldverstrekker. Het is hoog tijd dat iedereen in de branche denkt en handelt als adviseur.

De rente staat laag, er is veel spaargeld en men zoekt naar rendement met overzichtelijke risico's. Logisch dat beleggen in stenen aantrekkelijk lijkt. Zeker gezien de krapte op de woningmarkt ligt het voor de hand om nu te investeren in een pandje voor de verhuur. Maar bij veel particuliere beleggers ontbreekt goed inzicht in de risico's. Geldverstrekkers zouden een financiële bijsluiter bij hun hypotheek moeten leveren.