nieuws

Zorgwekkend

Archief

Nog in de loop van dit jaar zal de Tweede Kamer zich uitspreken over het wetsontwerp voor de nieuwe zorgverzekering, die per 1 januari 2006 van kracht moet worden

Hoog tijd dus voor het opmaken van een tussenbalans. Kostenbeheersing door marktwerking, grotere keuzevrijheid voor verzekerden en meer transparantie zijn de argumenten van de overheid om het bestaande stelsel van ziekenfonds- en particuliere verzekering te vervangen door één basispolis voor alle Nederlanders. Of deze doelstellingen worden gehaald, hangt af van de vraag of enkele weeffouten tijdig kunnen worden hersteld. De enige rem op de (stijging van) zorgkosten moet straks komen van de verzekeraars, op voorwaarde dat er voldoende concurrentie is. De mate van concurrentie kon namelijk nog wel eens zwaar tegenvallen als verzekeraars besluiten om de basispolis per provincie te laten variëren in eigen risico, uitkering in geld of natura, servicegraad en kwaliteit van zorgverlening. Van de beoogde transparantie voor de verzekerden blijft dan niet veel over. Hetzelfde geldt voor de aangekondigde kostenreductie dankzij scherpere zorginkoop door verzekeraars. Of het daarvan komt, staat nog te bezien. Niet voor niets repte voorman Hans Wiegel van Zorgverzekeraars Nederland, verwijzend naar het huidige beperkte assortiment zorgvoorzieningen, van een “bureaucratische simulatie van marktwerking”. Daar komt bij dat het nieuwe basisstelsel met onder meer een zorgtoeslag en no-claimregeling administratief niet minder bewerkelijk en kostbaar zal zijn dan het huidige duale stelsel. Een door de overheid onderschat punt is de risicoselectie bij collectieve verzekeringen. Waar nu nog collectiviteiten worden bepaald door de omvang en het risico per bedrijf, zijn straks alleen collectieve polissen mogelijk op basis van aantallen verzekerden. Hoe groter de groep, hoe meer korting op de premie, is de gedachte. Vergeten wordt dat de collectivisering van willekeurige groepen verzekerden wel eens een grotere risicoselectie door verzekeraars kan meebrengen dan werkgeverscollectiviteiten. Bewoners van een straat in Aerdenhout zijn veelal gewilder dan bewoners van een straat in Amsterdam en jongeren vormen een aantrekkelijker risico dan senioren. Niet in de laatste plaats is er discussie over het ontkoppelen van de basispolis van de aanvullende verzekering. Voorstanders zijn bang dat de verzekeraars zonder deze koppeling de acceptatieplicht voor de basispolis zullen willen ontlopen door risicoselectie op de aanvullende dekking. Om de broodnodige concurrentie niet bij voorbaat in te perken, zal die koppeling er niet mogen komen. Het is zaak voor de politiek om daarop toe te zien. Alles bij elkaar genomen, is het twijfelachtig wie er straks écht blij is met het nieuwe zorgstelsel. Bepalend daarvoor is de vraag of de markt zijn werk mag doen. Zo niet, dan kan het middel wel eens erger zijn dan de kwaal. Wim Abrahamse wabrahamse@kluwer.nl

Reageer op dit artikel