nieuws

Zakelijke verzekeringen komen toch onder WFD

Archief

Het ministerie van Financiën gaat zakelijke dienstverlening alsnog onder de werking van de Wet Financiële Dienstverlening (WFD) brengen. Dat heeft het ministerie in een bijeenkomst met belanghebbenden toegezegd.

De aanpassing, mede op verzoek van de brancheorganisaties NVA en NBVA alsmede het Verbond van Verzekeraars, geldt voor verzekeringen en pensioenen, maar niet voor zakelijke kredietverlening. Bij dergelijke kredieten wordt de ondernemer in staat geacht zelf het product en het advies te kunnen beoordelen.
Het ministerie van Financiën is er inmiddels van overtuigd dat ook zakelijke verzekeringen en pensioenen complexer van aard zijn. Een hoger beschermingsniveau is daar dan ook verdedigbaar, aldus het departement. Wel wordt nog nagedacht over een afbakening van de categorie ‘zakelijke verzekeringen’.
Door zakelijke verzekeringen alsnog onder het wetsontwerp WFD te laten vallen, conflicteert dit niet langer met de Europese Richtlijn voor Verzekeringsbemiddeling. De wetgever erkent hiermee tegelijk, aldus de NBVA, dat de ondernemer in het midden- en kleinbedrijf – net als de consument – een informatieachterstand kan hebben in relatie tot zijn adviseur en derhalve bescherming nodig heeft.
Algemeen advies
De NBVA is teleurgesteld dat het geen luisterend oor heeft gevonden voor zijn pleidooi om algemene adviezen ook onder de wet te laten vallen. Volgens het ministerie van Financiën maakt een algemeen advies, dat niet uitmondt in een specifiek productadvies, geen onderdeel uit van de distributieketen. Volgens de NBVA kan een algemeen advies om bijvoorbeeld juist geen voorziening te treffen, vergaande gevolgen hebben voor een klant en dus zouden hieraan ook eisen moeten worden gesteld.
De intermediairorganisatie vreest verder dubbel werk: “Na een algemeen advies moet een klant zich nog altijd tot een financiële adviseur of bemiddelaar wenden voor aanschaf van een product en die moet, zoals de zorgplicht voorschrijft, weer opnieuw informatie inwinnen over de klant”. Verder vindt de in Tiel gevestigde bond het onderscheid tussen een algemeen en een specifiek advies nogal arbitrair. “Een intermediair hoeft voor een algemeen advies, bijvoorbeeld een risicoanalyse, formeel níet te voldoen aan de WFD. Daarentegen valt hij voor het tweede deel, het adviseren van een specifiek product bij een specifieke aanbieder, wél onder de WFD.”

Reageer op dit artikel