nieuws

WAM- en rechtsbijstandverzekeraar in de clinch over advocaatkosten

Archief

Een WAM-verzekeraar en een rechtsbijstandverzekeraar worden het niet eens over de vergoeding van de buitengerechtelijke kosten. De rechtsbijstandverzekeraar meent dat hij recht heeft op vergoeding van de kosten die een door hem ingeschakelde advocaat gemaakt heeft. De WAM-verzekeraar weigert deze kosten te vergoeden. De twee verzekeraars schakelen de Geschillencommissie Schadeverzekeraars, voorheen de Commissie Samenloop, in.

Een WAM-verzekerde is betrokken bij een ongeval en wordt aansprakelijk gesteld voor letselschade. Zijn motorrijtuigenverzekeraar wordt het niet eens met de door de andere partij ingeschakelde rechtsbijstandverzekeraar over de hoogte van de schadevergoeding. De rechtsbijstandverzekeraar schakelt daarop een advocaat in. Deze neemt de behandeling van het dossier over en probeert in eerste instantie alsnog een regeling ‘in der minne’ tot stand te brengen. Deze poging mislukt en de advocaat gaat over tot dagvaarding.
Kosten advocaat
Na een tussenvonnnis treffen partijen alsnog een regeling over de schade die vergoed moet worden aan de verzekerde van de rechtsbijstandverzekeraar. De te vergoeden buitengerechtelijk kosten worden echter niet in de regeling betrokken. Hierover ontstaat vervolgens een verschil van mening. De rechtsbijstandverzekeraar meent dat hij op grond van artikel 4b, lid 2 naast de standaardvergoeding (lumpsum) conform de Regeling Buitengerechtelijk Kosten – Letsel (RBK-L) als vergoeding van de buitengerechtelijke kosten vóór het inschakelen van de advocaat, ook recht heeft op vergoeding van de buitengerechtelijk kosten die de advocaat gemaakt heeft.
De motorrijtuigenverzekeraar vindt op grond van ditzelfde artikel en lid dat deze kosten, die gemaakt zijn in de periode dat de advocaat het dossier van de rechtsbijstandverzekeraar behandelde, niet voor vergoeding in aanmerking komen.
Gedragsregels
De geschillencommissie stelt vast dat het geschil valt onder de situatie beschreven in artikel 4b, lid 2 van de RBK-L, omdat er geen ” minnelijke regeling” tot stand is gekomen en de door de rechtsbijstandverzekeraar ingeschakelde advocaat tot dagvaarding van de motorrijtuigenverzekeraar is overgegaan. In artikel 4b staat dat als er geen regeling kan worden getroffen, de Regeling Buitengerechtelijke Kosten niet van toepassing is, maar dat de aansprakelijkheidsverzekeraar en de rechtsbijstandverzekeraar zich dan aan bepaalde gedragsregels moeten houden.
De gedragsregel in lid 2 houdt in dat: “indien de rechtsbijstandassuradeur zelf een civiele procedure start of de zaak door de rechtsbijstandverzekeraar is overgedragen aan een advocaat die vervolgens zelf een civiele procedure start, beperkt de rechtsbijstandverzekeraar zijn vordering van de door hem vóór het starten van de procedure respectievelijk het inschakelen van de advocaat gemaakte kosten, tot het bedrag van de lumpsum (=vastgestelde standaardvergoeding, red), eventueel vermeerderd met de kosten terzake van arbeidsreïntegratie en voertuigexpertise”.
Bindend advies
De commissie stelt vast dat de rechtsbijstandverzekeraar voor de kosten die hij maakte voordat de advocaat er aan te pas, een bedrag heeft gevorderd ter hoogte van de lumpsum. “Nu er geen minnelijke regeling is bereikt vóórdat de advocaat tot dagvaarding is overgaan, dienen – in zijn algemeenheid – de buitengerechtelijke kosten van de advocaat door de motorrijtuigenverzekeraar aan de rechtsbijstandverzekeraar te worden vergoed. Voor het standpunt van de motorrijtuigenverzekeraar is in de regeling – zowel in de tekst als in de toelichting – geen grond te vinden.”
De commissie merkt op dat de RBK-L geen bepalingen bevat over de hoogte van de te vergoeden buitengerechtelijke kosten. Er staat alleen dat de regeling “niet van toepassing is, onder verwijzing naar de gedragsregels”. “De hoogte van die kosten dient dan ook te worden bepaald aan de hand van de algemene bepalingen van het recht.” Het bindend advies van de commissie luidt dat de WAM-verzekeraar de schade moet betalen. Over de hoogte van de vergoeding doet de commissie echter geen uitspraak, omdat dit “buiten de competentie van de commissie valt”.
Geschillencommissie Schadeverzekeraars, uitspraaknr. 1, 2003.

Reageer op dit artikel