nieuws

Spiegel

Archief

Het claimgedrag op het terrein van personenschade is opnieuw de kapstok van de marktbeschouwing in het jaarverslag van de Stichting Personenschade Instituut van Verzekeraars. En daarmee begint het toch wel erg te lijken op het afspelen van een oude grammofoonplaat. Het is dat het begrip ‘Amerikaanse toestanden’ niet wordt genoemd, maar de teneur is duidelijk.

Het blijft verbazingwekkend dat verzekeraars zo vaak klagen over het toenemende claimgedrag, want is de rol van verzekeraars niet per definitie een afgeleide van de maatschappelijke en economische verhoudingen en ontwikkelingen? Als wij allen in de Nederlandse samenleving eerder willen claimen, zullen de premies uiteraard stijgen. De verzekeraars zouden dan de bevolking simpel een spiegel kunnen voorhouden. Jullie willen elkaar eerder aansprakelijk stellen? Prima, maar dan moeten jullie ook de consequentie aanvaarden dat de aansprakelijkheidsverzekering navenant duurder wordt.
Is het bovendien niet zo, dat de rechtsbijstandverzekering floreert op de voedingsbodem van het stijgende claimgedrag? Ook dit nadeel ‘heb’ dus een voordeel.
Het PIV lijkt te balen van de waarneming dat het adagium ‘iedereen draagt zijn eigen schade, tenzij’ in onze samenleving niet langer opgeld doet. Over ‘actieve’ schadetoebrenging door een derde, zullen we geen discussie hebben. Maar je kunt toch geheel tijdloos de stelling poneren, dat als iemand als gevolg van duidelijke nalatigheid schade berokkent hij/zij daar in beginsel voor moet opdraaien. Dit is toch ook niet te veronachtzamen uit een oogpunt van preventiebewustzijn, wat een algemeen maatschappelijk belang is.
En dan schieten we niets op met getructe discussies. Voorbeeld: in het PIV-jaarverslag wordt teruggeblikt op de eigen conferentie die in maart vorig jaar is gehouden. Er werden diverse stellingen aan de deelnemers voorgelegd. “Hieruit kwam onder meer naar voren dat 83% van de aanwezige verzekeraars van mening is dat de belangenbehartiger zich méér moet richten op een zo goed mogelijke terugkeer van zijn cliënt in de samenleving dan op een zo hoog mogelijke schadevergoeding. Van de belangenbehartigers zelf was slechts 40% die mening toegedaan”, aldus het jaarverslag.
Maar dat is toch hetzelfde als aan voetballiefhebbers de vraag stellen: ‘Wat vindt u belangrijker: dat er mooi voetbal wordt gespeeld of dat uw club wint’? Natuurlijk verlangen alle liefhebbers mooi voetbal, maar voorop staat dat de eigen club wint. Een belangenbehartiger wordt door de schadelijder primair ingehuurd met als doel niks tekort te komen. En dan halen wij ook een oud adagium van stal: Geld maakt niet gelukkig, maar… Laat de verzekeraars eens in deze spiegel kijken.
Richard Vroom
rvroom@kluwer.nl

Reageer op dit artikel