nieuws

Prikkels

Archief

“Als de prikkels die een consument uitoefent op tussenpersonen zwakker zijn dan de prikkels van verzekeraars, blijven alleen niet-economische invloeden als beroepsethiek en klantgerichtheid over om ervoor te zorgen dat klanten het voor hen optimale product geadviseerd krijgen

” Een fraaie volzin van de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) in haar ‘consultatiedocument’ over het intermediaire distributiekanaal. Daaruit valt af te leiden dat de NMa de prikkels van verzekeraars groter acht dan die van de consument en vermoedt dat dit niet zelden tot “niet-objectieve adviezen” leidt. Een logische gedachte: de assurantietussenpersoon is niets menselijks vreemd. En als huisartsen en apothekers financieel geprikkeld kunnen worden door een pillenfabriek, dan worden tussenpersonen dat ook door een verzekeraar. Dat de NMa er zo expliciet de beroepsethiek bijhaalt, is heel aardig. Juist met dat argument – en de toevoeging dat assurantiekantoren gebaat zijn bij lange-termijnrelaties met hun klanten – tracht een gemiddelde tussenpersoon alle schijn van subjectiviteit van zich af te schudden. Probleem is alleen dat de buitenwereld geen geloof (meer) hecht aan dat pleidooi. Daarvoor heeft de branche zich te veel builen gevallen en zijn er te weinig wonden geheeld. Om er een paar te noemen: aan aandelenbelangen en financieringen gekoppelde productie-eisen, provisiebeluste verkoop van spaarverzekeringen en aandelenleasecontracten en schimmigheid rond de kosten van levensverzekeringen en de meer dan treurige afkoopwaarden daarvan. Een belangrijke probleemveroorzaker is de prikkel afsluitprovisie. De NMa gebruikt haar rapport om nadrukkelijk te wijzen op de nadelige effecten van deze beloningsvorm. Zij is de zoveelste in de rij. De standsorganisaties NVA en NBVA hebben in gesprekken met het ministerie van Financiën allang begrepen dat de maatschappelijke prikkel om het huidige provisiesysteem op de schop te nemen, te sterk is om nog langer te weerstaan. Zij pleitten daarom onlangs voor een (gedeeltelijke) verschuiving van afsluit- naar doorlopende provisie. “De NMa wordt op haar wenken bediend”, stelt de NVA. Echter, de onduidelijkheid over de beloning blijft bestaan en daarmee ook het wantrouwen. De roep om nog meer transparantie zal niet verstommen. De NBVA juicht de NMa-constatering toe dat de consument kennelijk “reputatie (betrouwbaarheid, zorgvuldigheid) van de tussenpersoon verkiest boven prijs”. Ook zij moet echter beseffen dat de onnozelheid van de consument in rap tempo afneemt: de overheid dwingt hem daartoe en internet helpt hem daarbij. Het assurantiekantoor zal meer dan ooit geprikkeld worden om haar toegevoegde waarde te bewijzen. Het in hoog tempo sluiten van reisbureaus laat zien wat er gebeurt als die toegevoegde waarde niet kan worden aangetoond. Henri Drost hdrost@kluwer.nl

Reageer op dit artikel