nieuws

‘Politieke spanningen betekende einde IMA’

Archief

In 1991 werd het Instituut voor Marketing van Assurantiebemiddeling (IMA) opgericht. Het IMA was een initiatief van intermediairverzekeraars en tussenpersonenorganisaties dat tot doel had de positie van de niet-gebonden tussenpersoon in de particuliere markt te versterken. Toenmalig IMA-secretaris Jurjen Oosterbaan Martinius (D&O) vindt het nog steeds doodzonde, maar wijt de teloorgang aan ‘politieke spanningen’ tussen verzekeraars en tussenpersonenorganisaties.

In het IMA participeerden veertig intermediairverzekeraars, exclusief Nationale-Nederlanden. Voorzitter van IMA was Paul van de Geijn (Aegon). Binnen de Stichting IMA functioneerden een bestuur, een directie en een comité van aanbeveling (Curatorium) dat tevens als bewaker gold van de in het protocol vastgelegde uitgangspunten. Verder was er een participantenraad, een adviescollege van verzekeraars voor het bestuur.
In de aanloopfase werd het IMA gefinancierd door de circa veertig verzekeraars en de NVA en NBVA. Voor de jaren 1991 tot en met 1995 werd gewerkt met een begroting van # 453.780 mln voor personeels- en huisvestingskosten, vergaderkosten en kosten voor onderzoek en communicatie. De contributie voor verzekeraars met een bruto premie-inkomen van # 226.890 of meer werd vastgesteld op # 9.075; de overige maatschappijen betaalden jaarlijks # 4.537. De NVA en NBVA droegen # 9.075 respectievelijk # 4.537 bij .
Campagne
“Voordat de IMA werd opgericht was er al sprake van een institutionele reclamecampagne met als doel de consument op te roepen een assurantietussenpersoon in de arm te nemen. De verzekeraars leverden het geld en de brancheorganisaties de ideeën”, vertelt Oosterbaan Martinius.
“De slagzin van toen luidde: ‘Met een goede assurantieadviseur staat u niet alleen’. Deze campagne heeft een aantal jaren bestaan. Daar waren bijvoorbeeld Jos Baeten (nu Fortis ASR) en Hans Kadiks (nu Nationale-Nederlanden) intensief bij betrokken.”
“De IMA ontstond mede onder druk van de activiteiten van direct-writers en andere kanalen, zoals banken. Verzekeraars wilden gaan samenwerken met als doel de marketinginspanningen van tussenpersonen te ondersteunen. Zo ontstond het IMA. Zij deden dat door geld en kennis te investeren. Het was geen directe reactie op de fusie tussen Nationale-Nederlanden en de Postbank, maar het was wel onzeker of NN zou meedoen. Nee, het was echt een voortzetting van de campagne om het intermediaire kanaal te versterken”, vertelt Oosterbaan Martinius.
Politiek
Het IMA was echter geen lang leven beschoren. In 1993, ongeveer anderhalf jaar na oprichting, werd het instituut al weer opgeheven. “De oorzaak voor het niet slagen van het IMA moet gezocht worden in politieke spanningen over zeggenschap en wat er zou moeten gebeuren. Alle ingrediënten om het instituut goed te laten werken waren aanwezig. Er was enthousiasme. De kar werd door Paul van de Geijn voortvarend getrokken. Maar er ontstond irritatie in het bestuur. Als het IMA namelijk te aantrekkelijk werd, dan bracht dat het bestaansrecht van de brancheorganisaties in gevaar”, aldus Oosterbaan Martinius.
Hij vindt het nog altijd doodzonde dat het IMA niet meer bestaat. “Begrijp me niet verkeerd. Het wegvallen van het IMA plaveide de weg voor organisaties als D&O en Dutch Insurance Network. Maar ik ben er van overtuigd dat de branche er nu veel beter voorgestaan had, als het IMA zijn werk had kunnen doen. De spanningen werkten echter nivellerend op de concurrentie van de standsorganisaties en verzekeraars misten exclusieve binding met hun tussenpersoon. Als er wel één organisatie was geweest, dan hadden veel zaken veel goedkoper gekund. Nu is iedereen bijvoorbeeld bij de Wet Financiële Dienstverlening opnieuw zelf het wiel aan het uitvinden. Het zijn elke keer dezelfde partijen en vaak ook dezelfde mensen die in dit soort clubjes zitten, dus vaak gedoemd om te mislukken.”
1991
– T&W/Interlloyd gaat naar Amev Nederland- Initiatief tot oprichting instituut voor intermediair- Nieuw marketinginstituut op de bres voor intermediairsysteem- Derde richtlijn voltooit integratie levenmarkten- FNV wil in 1993 vierdaagse werkweek in verzekeringsbedrijf- Assurantieclubs storen zich aan SVV-perikelen- Koopsompolis Postbank ontketent tarievenstrijd- Rabo/Interpolis onderhandelt met Centraal Beheer/Avéro- Verbond trekt bijna ( 3 miljoen uit voor verbetering van imago- Risicopremie fundament van nieuwe marktcode schadesector

Reageer op dit artikel