nieuws

‘Hypotheekadviseurs en tussenpersonen: lid van een criminele organisatie?’

Archief

Het wordt hoog tijd dat tussenpersonen eens hun nek voor elkaar uitsteken, vindt Rob Peeters, directeur Moneypoint. Hij heeft het gevoel te worden kaalgeplukt door aan alle kanten aan banden te worden gelegd. En dan staat ook nog eens de afsluitprovisie ter discussie. Hij waarschuwt zijn collega-tussenpersonen dat “het kaalplukteam onder leiding van minister Zalm” binnenkort ook hun kantoren zal bereiken.

Door Rob Peeters
Als de afsluitprovisie komt te vervallen zullen vele kantoren hun deuren kunnen sluiten. Want vele kantoren zijn hiervan afhankelijk. En wie schetst mijn verbazing: veel tussenpersonen schijnt het niet eens te deren dat dit staat te gebeuren en knikken instemmend ‘ja’ op dit voorstel. Het kan hen schijnbaar niet schelen dat dit vele collega’s de kop zal kosten. Zijn we dan allemaal ego’s in een branche van ‘ieder voor zich’, waar de groten zitten te wachten totdat de kleintjes kapot gaan en ze een deel van de markt kunnen overnemen? Veel collegialiteit valt er in de branche niet te bespeuren.
Hebben we niet al fiasco’s achter de rug zoals Gidi en de financiële bijsluiter. En dan nu de WFD? Geen klant die ernaar vraagt of die het doorleest. De WFD is naar mijn mening eenzelfde lot beschoren.
Hoogleraar Privaatrecht Du Perron heeft in een aantal dagbladen de problematiek met betrekking tot de financiële bijsluiter treffend weergegeven: deze bijsluiters kosten het bedrijfsleven klauwen met geld en de klanten gebruiken ze vaak niet eens. Logisch, want de consument begrijpt ze niet. Bovendien geven ze vaak volstrekt onjuiste informatie, zo wees recent onderzoek uit. Tevens geven verzekeraars een eigen uitleg aan de WFD. Zij menen niet aansprakelijk te zijn voor hun tussenpersonen, maar de klant wordt alleen echt beschermd als hij ook altijd de grote partijen achter de tussenpersonen kan aanpakken. Als je een nieuwe wasmachine koopt, blijft de fabrikant verantwoordelijk en niet alleen de winkelier.
Daar zit nu juist één van de problemen: de brochures van maatschappijen geven veel onduidelijkheid, onder meer over de kosten. Wij als tussenpersonen moeten al deze onduidelijkheden tegenover onze klanten verantwoorden en worden erop aangesproken als de informatie niet correct is of het rendement lager blijkt uit te vallen. Laat maatschappijen nu eens brochures maken met daarin alle kosten duidelijk vermeld. Zij moeten volledige openheid van zaken geven en daadwerkelijk gaan rekenen met brutofondsrendementen.
Maatschappijen moeten eerst de hand eens in eigen boezem steken en zich niet achter het intermediair verschuilen. De producten die op de markt worden gebracht, worden toch ook steeds complexer? Het kan niet zo zijn dat wij als tussenpersonen hiervoor alle verantwoordelijkheden gaan dragen. Laten wij intermediairs ons gewoon als kleine jongens behandelen? De AFM verzuimt de grote maatschappijen aan te pakken, maar het kleine intermediair is nu aan de beurt. Ondanks alle catastrofes met aandelenlease worden er nog steeds aandelenleaseconstructies op de markt aangeboden zonder dat de AFM hiertegen optreedt.
Afsluitprovisie
Wat betreft de afschaffing van de afsluitprovisie: ik kan mij niet voorstellen dat tussenpersonen daar een voorstander van zijn. Het is altijd prettiger om je geld vooraf te krijgen dan achteraf. Veel kantoren zijn er bovendien afhankelijk van. Men vergeet dat een klant hiervoor gedurende de looptijd van zijn hypotheek alle service krijgt. Woont hij dertig jaar met dezelfde hypotheek, dan kan hij dertig jaar vragen stellen over zijn hypotheek zonder dat daar verder nog financiële compensatie tegenover staat. Provisiejagers zullen altijd blijven bestaan. Ook de WFD zal hier geen verandering in gaan brengen. Zo bleek uit recent onderzoek dat een aantal erkende hypotheekadviseurs de meest verschrikkelijke adviezen gaven aan een mistery shopper van de Consumentenbond.
Iedereen heeft het over advies op uurtarief. Vooral de Consumentenbond en de politieke partijen hebben daar een handje van. Een klant is nu gewend bij een aantal adviseurs aan te kloppen om advies te vragen en deze te vergelijken. Het kost de klant niets. Hij kan dus een juiste afweging maken bij welke adviseur hij zijn hypotheek zal onderbrengen.
Op basis van een uurtarief zal de klant minder gaan vergelijken. Als hij bij iedere adviseur waar hij naartoe gaat voor advies een rekening meekrijgt van e 1.000 tot e 1.500 zal hij, indien hij op dezelfde wijze shopt en vergelijkt zoals hij dat nu doet, ook e 4.000 tot e 6.000 aan advieskosten kwijt zijn. Klanten zijn hier totaal niet bij gebaat en zelfs nog duurder uit. Ze zullen naar adviseurs gaan met de laagste uurtarieven en dus kwalitatief mindere adviseurs tegenkomen en kwalitatief mindere adviezen krijgen. Is dat wat we willen bereiken? Daar schiet de consument echt lekker mee op, Consumentenbond en Kamerleden!
Om over het openbaar maken van verdiensten bij de consumenten nog maar te zwijgen. Worden wij de eerste branche in Nederland die gaat vertellen wat hij verdient aan een product? Wie is daarbij gebaat? Wij worden echter afgeschilderd als oplichters, tillers en ordinaire zakkenvullers. Minister Zalm moet de hand eens in eigen boezem steken, met zijn fiscale goochelkunsten van de afgelopen jaren met de hypotheekrenteaftrek, de bijleenregeling en belastingvrije opbrengsten. En wie weet wordt er nog verder aan de hypotheekrenteaftrek getornd.
Laten wij onze branche kapot maken door bewindslieden die nog nooit met een klant aan tafel hebben gezeten om een hypotheekadvies te bespreken en echt niet weten wat er bij een gemiddelde klant wordt besproken? Soms zou ik willen dat ik bij de brandweer zat of in de haven werkte. Daar slaan ze wél met de vuist op tafel en laten ze de kaas niet van hun brood eten. Daar is de saamhorigheid vele malen groter en staan collega’s echt achter elkaar als ze in hun portemonnee gepakt worden.
Maar blijft u maar gewoon achter uw bureau zitten om alles af te wachten. Misschien is het leuk om dit stuk te bewaren, want ik voorspel u dat er in 2008 nog niet de helft is uitgekomen van wat er nu in het kader van de WFD wordt besproken. Men zal tot de conclusie komen dat het in 2004 allemaal toch zo slecht nog niet was. Misschien een gewaagde uitspraak van een adviseur die zijn nek wél wil uitsteken voor zijn collega’s.

Reageer op dit artikel