nieuws

En-blockade

Archief

Verbaasd

Dat is Avéro-directeur Henk Duthler over de ophef die is ontstaan over de en-blocclausule in levensverzekeringen. “Zo’n bepaling staat al sinds 1998 in onze polisvoorwaarden en we hebben tot nu toe van geen enkele tussenpersoon te horen gekregen dat dit een probleem zou zijn.” Na drie seconden bezinning, dringt de vraag zich op of de Avéro-tussenpersonen eigenlijk wel weet hebben van die clausule in de polisvoorwaarden. Bij de NVA wist men tot vorige week in elk geval van niets. Zoals ze bij de NVA ook geen weet hadden van het bestaan van en-blocbepalingen – of varianten daarop – in polisvoorwaarden van Amev, AXA, Delta Lloyd en Interpolis. En dat roept weer de vraag op of tussenpersonen überhaupt wel grondig kijken naar de voorwaarden van een nieuw product. De aankondiging van Nationale-Nederlanden, half januari, dat voortaan in alle levens- en pensioenverzekeringen een en-blocclausule wordt gehanteerd, is door de NVA wél gehoord. En na overleg met de achterban heeft de intermediairorganisatie besloten niet akkoord te gaan met deze productverslechtering. “Het is aan de overheid om, mocht er ooit sprake zijn van extremiteiten, passende maatregelen te nemen”, vindt voorzitter Dick de Bruin. “Dat kan niet worden overgelaten aan de subjectieve afweging van verzekeraars.” Een gezonde dosis wantrouwen is er evenzeer bij collega-standsorganisatie NBVA. “Wij zijn niet mordicus tegen een en-blocclausule in levensverzekeringen, maar vinden wel dat er waarborgen moeten worden ingebouwd”, zegt NBVA-voorman Rob Groenemeijer. “Zoiets ingrijpends kan niet aan de mening van individuele verzekeraars worden overgelaten.” En gelijk hebben ze, De Bruin en Groenemeijer. Beloftes in het heden zijn geen garantie voor de toekomst. Welke bedrijven of personen hebben het over twintig jaar voor het zeggen bij Amev, AXA, Delta Lloyd, NN en Interpolis? En zouden zij zich in 2024 iets gelegen laten liggen aan een belofte van het Verbond van Verzekeraars in 2004 dat verzekeraars terughoudend en zorgvuldig zullen zijn bij de toepassing van de en-blocclausule? Het schadeverzekeringsbedrijf heeft voorbeelden genoeg gegeven van weinig terughoudend gebruik van de clausule. Nee, De Bruin en Groenemeijer hebben terecht weinig vertrouwen in zo’n vrijbrief voor verzekeraars. De NVA heeft zelfs een blokkade opgeworpen tegen levensverzekeringen die (een vorm van) een en-blocclausule bevatten. Het contrast met verzekeraar NN is groot, want die vindt zichzelf juist uiterst “maatschappelijk verantwoord” bezig door een extra waarborg in te bouwen voor een financieel gezonde toekomst. Tussenpersonen – zeker de NVA-leden – moeten zich ondertussen afvragen wat te doen. Is de ‘boycot’ van de NVA uit het oogpunt van aansprakelijkheid te negeren? Een polishouder zal, als hij over bijvoorbeeld twintig jaar bezwaar maakt tegen een en-blocwijziging van zijn levensverzekering, een sterk punt hebben voor de rechter. Zijn adviseur had hem in 2004, kennende het NVA-standpunt, nooit een ‘en-blocpolis’ mogen verkopen terwijl er alternatieven voorhanden waren. Wellicht dat de beroepsaansprakelijkheidsverzekeraars het huidige pleit beslechten, door hun verzekerden – het intermediair – uit het oogpunt van aansprakelijkheid op te dragen om geen levenpolissen met en-blocbepaling te adviseren. Als de premiestroom bij enkele levensverzekeraars opdroogt, is het in elk geval snel gedaan met ‘maatschappelijk verantwoord ondernemen’. Dat zal Duthler níét verbazen. Henri Drost hdrost@kluwer.nl

Reageer op dit artikel