blog

Genworthless

Archief

Aan geschillen die worden uitgevochten in een rechtbank gaat vaak frustratie en boosheid en niet zelden het nodige leed vooraf. Voor buitenstaanders vormen ze echter een boeiende inkijk in de handel en wandel van personen en bedrijven. Een klein jaar geleden was in de Dordtse rechtbank te aanschouwen hoe centraal de klant stond in het volmachtverband tussen ASR en Cinjee Advies, om eens een voorbeeld te noemen.

Zo ook liet de rechtbank in Arnhem onlangs zien hoezeer Genworth het leven heeft gebeterd. Deze Britse verzekeraar verkoopt sinds een jaar of zes woonlastenpolissen in ons land via organisaties als DIN, Funda en vooral TAF. In 2009 ontstond de eerste commotie, toen de Ombudsman Financiële Dienstverlening openlijk twijfels uitte over het gedrag van Genworth. Van de zesduizend in korte tijd geworven polishouders had één procent het bestaan een claim te doen op de (arbeidsongeschiktheids)dekking. Zij troffen veelal een dichte deur.

 

Tientallen klachten kwamen er binnen bij de Ombudsman, die amper tot geen gehoor vond bij het vanuit Wales opererende Genworth. Met een enkele schikking werd nog een rechtszaak afgewend, toezichthouder DNB bemoeide zich ermee en het Verbond van Verzekeraars dreigde het lidmaatschap te ontnemen. Gelukkig sprak Genworth daarop sussende woorden: “de ondersteuning voor onze klanten is sterker dan ooit”.

 

Twee jaar later blijkt dit uit de praktijk van de Arnhemse rechtbank niet. Integendeel, Genworth doet een poging zo’n beetje alle vooroordelen over verzekeraars te bevestigen. Zo is een arts ingeschakeld om de diagnose te stellen dat de arbeidsongeschiktheid lager dan 35% is, opdat de uitkering kan worden gestopt, waar een door de verzekerde afgedwongen ‘second opinion’ rept van 80% tot 100%. Bovendien grijpt Genworth een wijziging van bankrekening aan om de polishouder op premieachterstand te betrappen, de polis te royeren en zodoende alsnog aan schade-uitkeringen te ontkomen.

 

Als klap op de vuurpijl houdt Genworth sinds januari van dit jaar op alle uitkeringen die zij doet loonbelasting in. Omdat het administratiesysteem dat daarvoor wordt gebruikt niet deugt, hanteert Genworth voor het gemak maar het maximale tarief van 52%. Opmerkelijk voor polissen waar de voorwaarden melden dat de premie niet als aftrekpost kan worden opgevoerd. In zo’n geval zijn uitkeringen immers nooit belast. De vraag dringt zich op waar die inhoudingen van 52% eigenlijk terechtkomen. Is dat werkelijk de Belastingdienst?

 

Los van dit antwoord bezorgt Genworth met zijn gedrag de bedrijfstak schade en schande. Die conclusie verdient consequenties.

 

hdrost@kluwer.nl

Reageer op dit artikel