blog

Cinjee-effect

Archief

“Bonussen zijn niet in het belang van de klant”, is één van de bouwstenen van de nieuwe visie van brancheorganisatie Adfiz over de beloning van het intermediair. Dat is nieuw. NVA en NBVA zagen het altijd als een inkoopvoordeel. Daarmee zeiden Adfiz’ voorlopers impliciet veel over de positie van het intermediair: verkoop boven advies.

Met de naamswijziging naar Adfiz is die gedachte verdwenen. In de jongste marktvisie is de tussenpersoon een “onafhankelijk financieel adviseur naast de klant”. Die positionering is toe te juichen. Adfiz verbindt er een ingrijpende consequentie aan: een verbod op provisie als beloningsvorm.

 

Bij adviezen over bijvoorbeeld pensioencontracten, hypotheken en zelfs arbeidsongeschiktheid zal het intermediair zijn klant moeten overtuigen van zijn waarde en de redelijkheid van de daaropvolgende nota. Voor een deel van de markt zal dat geen probleem opleveren; zij werken al enige tijd zo. Een ander deel zal het voorstel van het Adfiz-bestuur ervaren als een slag in het gezicht. Dat mag zo zijn, het voorstel getuigt van realiteitszin.

 

Hetzij om recht te doen aan de diversiteit in de achterban, hetzij uit volle overtuiging maakt Adfiz overigens een onderscheid tussen financieel advies en verzekeringsadvies. Bij verzekeringsadvies klampt de brancheorganisatie zich vast aan behoud van het provisiesysteem en het niet melden van die provisie aan klanten (tenzij expliciet gevraagd). Het ontbreken van excessen en pijnlijke dossiers grijpt Adfiz als argument aan om dit deel van de markt met rust te laten. Toch is het onderscheid gekunsteld.

 

De actuele praktijk van Cinjee Advies (nota bene lid van Adfiz) en ASR Verzekeringen (nota bene voortrekker van cultuurverandering in de assurantiemarkt, met zorgplicht als speerpunt) zal Adfiz noch volmachtkoepel NGVA gelegen komen. In de rechtszaak legt de achilleshiel van schadeprovisies in het volmachtbedrijf bloot. Teken- en winstcommissies zouden een compensatie moeten zijn voor extra werkzaamheden die een gevolmachtigde namens de verzekeraar verricht. Echter, niet zelden is platte margevergroting de drijfveer en speelt dienstverlening aan de klant een ondergeschikte rol.

 

Begin 2008 vonden de onstuimige groeiambities van Cinjee en de premiehonger van ASR elkaar en besloot de verzekeraar de eigen pen in Sliedrechtse handen te leggen. Twee jaar later ziet ASR pas de keerzijde. “Wij zitten hier omdat er veel problemen met verzekerden zijn”, zei ASR heel nobel tegen de rechter in Dordrecht. Dat belang had bij de verstrekking van de volmacht wellicht een groter gewicht moeten hebben. Wat dat betreft moet ASR ook intern nog een cultuurverandering ondergaan.

 

hdrost@kluwer.nl

Reageer op dit artikel