blog

Champoepel

Archief

Via de televisieserie ‘Echte Gooische Meisjes’ kregen we anderhalf jaar geleden een inkijkje in de wereld van mensen die hun bedrijf hebben verkocht aan Afab; of beter gezegd, aan de bank. In de RTL-reeks was één van de hoofdpersonen Bo Wilkes, de oogappel van papa Hans, die de ‘champoepel’ maar niet uit zijn handen en de glimlach maar niet van zijn lippen kreeg. En geef ‘m eens ongelijk.

Liefst € 129 mln spendeerde Afab tussen juni 2006 en mei 2008 aan inkoopcombinaties annex dienstverleners als Xtensive, FSD, Quarré, PensioenPoint en Sterck. Maasbert Schouten liet zo een tiental branchegenoten meedelen in het miljonairsbestaan. De grootste vis, Sterck, kostte € 66 mln.

 

Te duur betaald, daar is twee jaar later geen discussie meer over. Op een inzakkende huizenmarkt was even niet gerekend, laat staan op een verbod op bonusprovisies. Om de impact van dat laatste helder te maken: in 2008 kwam Afab Service Providing (Inbiznis) tot een omzet van € 36 mln. Daarvan betrof € 31 mln bonussen.

 

Zonder die bonussen staat Afab voor de schier onmogelijke opgave om een lening van € 190 mln bij een consortium van banken af te lossen. Bovendien is van het gedroomde supermarktmodel van Inbiznis weinig terechtgekomen. In plaats van met veel inkoopkracht het vel over de neus te trekken van productleveranciers, is er dankzij de entree van nieuwkomers als Tink, Woontrust en Profint (Homburg) prijsconcurrentie in eigen kring gekomen. De tarieven voor de offerte- en administratiediensten zijn in rap tempo omlaag gegaan. De afnemers van de diensten, hypotheek- en assurantiekantoren, ruilen bovendien moeiteloos hun serviceprovider in. Afab raakte er in een jaar tijd bijvoorbeeld een kleine duizend kwijt.

 

De vraag rijst of het businessmodel van deze dienstverleners wel levensvatbaar is. Strikt genomen is het een extra stap in de keten, die niet noodzakelijk is. Dan kan het een probleem worden om voor je diensten die prijs te krijgen die nodig is om het rendabel te maken. Pensioendesk ondervond dat al eerder.

 

Dat Sander Franken zijn bedrijf Tink alweer verkoopt, is ook een teken aan de wand. De start was nog wel zo ambitieus: “We gaan de markt voor serviceproviding op zijn kop zetten”. Een aftocht na een half jaar is nou niet direct een teken van ambitie en kracht. Of doet Sander gewoon goede zaken en treffen we hem binnenkort ook ‘aan de poepel’ in ’t Gooi?

 

hdrost@kluwer.nl

Reageer op dit artikel