Jurjen Oosterbaan

Het voorjaar van 2020 was in vele opzichten memorabel. Voor we in het najaar echt aan het nieuwe normaal beginnen, geeft de zomer even tijd voor reflectie. Wat heeft de branche geleerd van de coronacrisis? Breekt thuiswerken definitief door als alternatief voor de kantoortuin? In de zomerserie laten we op Amweb tot eind augustus smaakmakers uit de branche aan het woord. Vandaag DFO-directeur Jurjen Oosterbaan.

Het boterde niet tussen mijn ouders en mij. Zodra ik 18 jaar was ben ik zelfstandig gaan wonen. Dat kon ook dankzij de studiefinanciering. Ik heb daar gedurende mijn hele studie van kunnen leven. Mijn vriendin en ik willen nu een woning kopen. Ik heb een studieschuld van € 73.000 en mijn vriendin van € 27.000. Dit is geen fictie. Maar een voorbeeld uit de praktijk dat deze week op mijn bureau belandde.

"Als je al actieve provisietransparantie zou willen, dan is dit wel een slap aftreksel", zegt DFO-directeur Jurjen Oosterbaan in een reactie op het Wijzigingsbesluit financiële markten dat vrijdag online werd gezet. De algemene indruk is dat de kool en de geit worden gespaard. Branche-onderzoeker Fred de Jong constateert ook dat de voorgestelde regels van alle scherpe randjes zijn ontdaan. "Dit zou ook tot een soort schijntransparantie kunnen leiden."

Ook ik ben niet zonder zonde. Zo moet ik toegeven dat ik in een vorig leven namens het georganiseerde, onafhankelijke intermediair met groot enthousiasme de vaardigheidstraining 'overwinnen van koopweerstanden'onder de aandacht van de leden heb gebracht.

De Commissie van Beroep oordeelde vorige week dat financieel adviseurs niet verplicht zijn om klanten op de hoogte te stellen van algemene premiedalingen. Een grote opluchting voor veel intermediairs, maar volgens DFO-directeur Jurjen Oosterbaan niet een om heel blij mee te zijn. Hij vindt de argumentatie bovendien wankel, van een definitief oordeel is wat hem betreft nog geen sprake. "Het lijkt er op dat ze naar een bepaalde oplossing toe wilden redeneren."

"Luis in de pels" te zijn, is de maatschappelijke taak van de journalist. Dit geldt voor de journalist die de samenleving in zijn algemeenheid als zijn werkgebied ziet. Even zo goed geldt dit voor de journalist die zich richt op een specifieke bedrijfstak, zoals het verzekeringsbedrijf.

Nederland was in mijn beleving bezig een niet meer zo leuk land te worden. Onverschilligheid, egoïsme, botheid werden steeds meer het dagelijkse normaal. Elke minderheid claimde het recht van het absolute gelijk. Het leek alsof de samenleving in steeds meer kampen uiteenviel. Kampen die alles over elkaar vonden, maar niets gemeenschappelijks leken te willen hebben. Met praatprogramma's op tv die in de strijd om de kijkcijfers het liefst mensen aan één tafel lieten zitten die juist nooit en te nimmer met elkaar in één ruimte wilden verkeren.

Financieel adviseurs die door de coronacrisis moeite hebben om de deadline voor de AFM Marktmonitor te halen, kunnen daarvoor uitstel krijgen van de toezichthouder. De mate van uitstel blijkt in de praktijk zeer beperkt. De eerste intermediairs die van het ondernemersloket antwoord kregen op hun uitstelverzoek, kunnen slechts rekenen op twee weken extra en alleen voor een deel van de vragen.

In verband met het coronavirus is het sinds gisteren niet meer mogelijk om Wft-examens te boeken. Alleen examens die voor 16 maart zijn aangevraagd, worden nog door CDFD aangeboden. Kandidaten die daardoor niet meer voor 1 april hun PE-examen kunnen afleggen, krijgen geen clementie. Ze zullen zich volgens CDFD moeten voorbereid op de nieuwe examenstof die loopt van 1 april 2020 tot 1 april 2021.

U kent die filmbeelden uit het verleden wel. Van de afvaart van de Titanic met al die vrolijk wuivende passagiers aan de reling. Of die soldaten die in 1914 naar het front marcheerden. In gedachten op weg naar een kortdurende 'frische und fröhliche Krieg'. Telkens ben ik weer verbaasd over de onbevangenheid van die mensen. Wisten ze dan niet dat hun wereld op het punt stond te veranderen?