Nederlandse bedrijven nemen onvoldoende maatregelen om hun strategische bedrijfsinformatie te beveiligen. Dit schrijf het blad Computable op basis van een onderzoek van accountants- en adviesorganisatie KPMG. Uit het onderzoek blijkt dat het risicobeheer te veel is versnipperd en dat maatregelen voor veilig informatiebeheer in driekwart van de gevallen volledig uit de pas lopen met de werkelijke risico's.
In de moderne commerciële wereld is sprake van een fundamentele paradox. Hoewel globalisering en multinationals de dominerende aanjagers zijn van de wereldeconomie, zijn er maar weinig wereldwijd geldende commerciële normen, regels. Laat staan dat er een gemeenschappelijk juridisch kader is waarbinnen deze bedrijven kunnen opereren of waarmee toezicht mogelijk wordt. Nu steeds meer multinationals de waarde van wereldwijde verzekeringsprogramma's erkennen en ze willen implementeren, rijzen er vaak vragen over de waarde van het uitgeven van lokale polissen. Er wordt in diverse programma's zelfs beweerd dat deze niet langer nodig zijn.
Het aanstellen van een privacymedewerker is straks mogelijk verplichte kost voor bedrijven en instellingen. Daarvoor is Europese wetgeving in de maak, zo meldt het vakportal voor ondernemingsraden OR Rendement.
Door de naderende invoering van de Europese richtlijn voor bescherming van persoonsgegevens worden managers zich bewuster van cyberproblematiek. Daarnaast wakkert de richtlijn het maatschappelijk debat hierover aan en wordt nu de vraag gesteld welke dekking er eigenlijk bestaat voor een groot aantal, door cyberbedreigingen veroorzaakte bedrijfsonderbrekingen.
Interpol, Europol, autoriteiten in verschillende landen en internetbeveiliger Kaspersky Lab hebben een crimineel netwerk achterhaald dat verantwoordelijk was voor een cyberbankroof van ongekende omvang. In zo'n twee jaar tijd wisten de cybercriminelen tot maar liefst één miljard dollar te stelen van wereldwijde financiële instellingen. Volgens experts valt de cyberbankroof toe te schrijven aan een internationale bende cybercriminelen die opereert vanuit Rusland, de Oekraïne, verschillende andere Europese landen en China.
Steeds meer bedrijven exporteren goederen en diensten, en openen kantoren en fabrieken in het buitenland. Europese economieën groeien veel minder snel dan in veel Aziatische, Latijns-Amerikaanse en Afrikaanse landen, en het is dus niet verrassend dat deze bedrijven op zoek gaan naar uitbreidingsmogelijkheden in opkomende en grenseconomieën.
Het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) krijgt toch meer armslag om boetes uit te delen aan bedrijven die de privacywetgeving overtreden. Dit heeft staatssecretaris van justitie Teeven aangegeven bij de behandeling van het wetsvoorstel dat moet leiden tot meer bevoegdheden voor het CBP.
Jacob Kohnstamm, voorzitter van het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP), verwelkomt het wetsvoorstel dat het college de ruimte geeft boetes tot € 810.000 op te leggen voor overtredingen van de privacywet. Maar eigenlijk is hij er welbeschouwd niet blij mee, zo vertelt hij tegen het Financieele Dagblad (FD). Het CBP moet namelijk eerst een 'bindende aanwijzing' opleggen. Pas als die niet wordt opgevolgd mag het college een boete uitdelen. Volgens Kohnstamm leidt deze werkwijze juist niet tot een betere naleving van de privacywetgeving. "De roep in de samenleving is om een waakhond met tanden', zegt de voorzitter tegen het FD, 'nu worden we tandeloos aan banden gelegd waardoor bedrijven en organisaties niet de druk zullen voelen om de wet na te leven."
Aangezien significante harmonisatie van verzekeringsregels uitblijft, vragen klanten en makelaars om een bepaalde mate van zekerheid wanneer zij hun steeds complexere en groeiende wereldwijde risicoportefeuilles willen verzekeren. De betrokken partijen beperkten zich tot nu toe veelal tot het verzekeren van hun lokale risico's met een lokale polis, die ze zo nodig aanvulden met een overkoepelende polis voor de risico's die in een bepaald rechtsgebied niet verzekerd kunnen worden. Tot nu toe ging dat best goed. Maar toch ontbreekt er hier iets. Er wordt namelijk geen rekening gehouden met de vaak belangrijke rol van excedentverzekeringen, die lokaal beschikbaar kunnen zijn in aanvulling op de primaire polis, of die als parapludekking afgesloten worden buiten de locaties waar de risico's van een bedrijf zich bevinden.
Door veranderende regelgeving en de druk om constant te moeten innoveren, lopen life science-bedrijven grotere risico's. Aanpassingen in dekkingen en crisismanagement kunnen de nood wat verlichten.
