Blog

Onlangs benaderde de penningmeester van een Vereniging van Eigenaren mij voor advies over de brandverzekering van het complex waarvan hij bestuurder is. Hij had de opdracht gekregen de eigenaarsbelangen mee te verzekeren bij de verzekering van het appartementencomplex. Het betrof de door eigenaars zelf aangebrachte verbeteringen, waaronder keukens, badkamers en soms zelfs airconditioning. Het ging daarbij om zeer aanzienlijke bedragen van tenminste enkele tienduizenden euro's per appartement en in veel gevallen zelfs meer dan een ton.

Met bijna 10.000 handtekeningen onder een petitie, de bereidheid tot protest op het Binnenhof en een heus visiedocument van vijf koepelorganisaties kan het verweer tegen de periodieke PE-examinering als zeer serieus en oprecht worden betiteld. De toonzetting is niet zelden fel; het neigt zo nu en dan naar fanatisme. Dat heeft als nadeel dat er geen oog (meer) is voor argumenten die het ingenomen standpunt níet ondersteunen. Toch ga ik daartoe een poging doen.

Ik ken maar weinig adviseurs en verzekeraars die brood zien in het verzekeren van het Ziektewet eigenrisicodragerschap. Een veel gehoord argument: 'bij kleine werkgevers is het premieverschil met UWV te klein en grote werkgevers zullen de lasten zelf dragen'. Producten worden mondjesmaat ontwikkeld en de gevolgen zijn niet duidelijk voor veel adviseurs. Maar betekent dit dat werkgevers geen behoefte hebben aan advies? Gezien de complexiteit zullen veel werkgevers u om advies vragen. Het lijkt of iedereen op elkaar wacht.

Recent verhoogden diverse verzekeraars tussentijds de aov-premies van zzp'ers. Daarnaast hebben diverse verzekeraars en bloc een premieverhoging met betrekking tot WGA-ERD-polissen doorgevoerd. Met als gevolg dat werkgevers en zzp'ers zich op social media kwaad maken. Hoe het ermee staat? Dat leest u in dit blog.

Januari 2013. Het wachten is op nieuwe samenwerkingsovereenkomsten (SWO). Immers provisieverbod is een feit voor de meeste producten, behalve eenvoudige schadeverzekeringen. Dus maak ik mijn aangepaste adviestarieven voor hypotheken op mijn blog bekend. Niet zo moeilijk, want we adviseerden hypotheken al een paar jaar op vast tarief.

Binnenkort ga ik weer op stap om een voor mij nog onbekend stukje wereld te verkennen. En dat betekent ongetwijfeld weer inspiratie en extra energie voor nieuwe ontwikkelingen waar onze klanten echt wat aan hebben.

Een ochtendje surfen op het net leert mij dat een consument voor een hypotheekadvies plus de uitvoering hiervan gemiddeld € 2.250 kwijt is. Voor ditzelfde geld kan de klant ook een integraal financieel plan - inclusief het hypotheekdeel - laten maken. Is nu een financieel plan te goedkoop of juist een hypotheekadvies te duur?

Als er wordt gesproken over jongeren en pensioen, dan gaat het vaak over het generatieconflict, de gedachte dat jongeren teveel premie betalen om het pensioen van de ouderen te subsidiëren. Dat is jammer, omdat er dan meteen wordt gedacht in tegenstellingen, terwijl jongeren zoveel meer te melden hebben over pensioen.

Over de nieuwe regels omtrent de eigen woning die in 2013 in werking zijn getreden is al veel geschreven, maar een punt uit de praktijk dat nog beperkt onder de aandacht is gebracht, is de mismatch tussen het fiscale systeem en de regels zoals banken die hanteren. Aan de hand van een voorbeeld zal ik deze mismatch beschrijven.

Met de komst van de Wft verdwenen de tot dan voor financiële ondernemingen geldende sectorale wetten. Deze gingen op in de Wft. Een uitermate complexe en onoverzichtelijke wet. Zo denk ik er niet alleen over. 'Het - zeer omvangrijke - voorstel als geheel is complex, waardoor het moeilijk toegankelijk is en kwetsbaar, gezien het risico op fouten', oordeelde de Raad van State indertijd over het wetsontwerp. Volgens deze wetgevingsadviseur gaf het loslaten van de sectorale wetgeving aanleiding tot bezinning. Een nette manier om aan te geven dat de wetgever een onbegaanbaar pad was ingeslagen.