Op een druilerige donderdagmiddag krijg ik een telefoontje van cliënt R. Of ik hem kan helpen met een schade. "Want ik ben aansprakelijk," oordeelt hij. Nou ben ik, bij een schademelding waarin de woorden 'ik' en 'aansprakelijk' voorkomen, altijd extra voorzichtig. Zeker wanneer de diagnose door de klant zelf gesteld is. Niet onterecht, blijkt vaak. Want neem nou deze beller, cliënt R. Tijdens het kijken van een spannende voetbalwedstrijd is hij op de bril van huisvriend G. gaan zitten. De bril, een duur en hip model van ultralight titanium, ondergaat onder de billen van cliënt R. een ware metamorfose en is volgens de opticien 'niet langer neuswaardig'. Kortom; de hippe jampot is kapot en cliënt R. heeft het gedaan. Een onrechtmatige daad. Want: een bril is om op je neus te zetten, niet om op te gaan zitten. Tenzij deze zich op het toilet bevindt, hetgeen hier niet het geval is.