Openbare domheid intermediair
Graag wil ik mijn verbijstering uitspreken over de openbare domheid van de kant van het intermediair, zoals zo treffend is verwoord in het Commentaar van AM-nr.11. Verzekeraars timmeren aan de weg. Zij zoeken voor hun bedrijven alle mogelijkheden waarmee zij groei kunnen realiseren. Wilt u ze dat verwijten? Hierbij wijken zij nogal eens van de belangen van de tussenpersoon af, of zij zetten de tussenpersoon zelfs onder druk. Dat is niet leuk, maar is dat verwijtbaar? Of is het slechts, vanuit de zienswijze van de tussenpersoon strontvervelend? Het lijkt het zelfde maar er zit nogal wat verschil in. En wat doen tussenpersonen en hun organisaties? Huilen, jammeren en klagen dat het niet naar hun zin gaat. Laat mij u eens een suggestie aan de hand doen.
