1998

Het merendeel van het CDK-intermediair richt zijn marketingactiviteiten nooit of zelden op junioren (12-20 jaar) of senioren (55+), zo blijkt uit een periodiek onderzoek.

Niet uitgerekend genoeg

De Goudse is nimmer risicodrager geweest van aanvullende kapitaalverzekeringen van Onderlingehulp. Toch zijn vorig jaar honderden polissen verkocht op naam van 'De Goudse Levensverzekeringsmaatschappij NV'. Die vermelding blijkt nu onjuist: er is überhaupt geen risicodrager geweest.

De brand-indexcijfers voor de verzekering van gebouwen en inboedels zijn begin deze maand niet gewijzigd.

Ohra heeft een meerderheidsbelang van 75% genomen in de Belgische Bank van Limburg

De afdeling Informatie van de Fiod heeft voor rijscholen het cascorisico van lesvoertuigen onderzocht.

Uitvaartverzekeraar Amev-Ardanta verwacht dit jaar een autonome stijging van het brutopremie-inkomen van ruim 15% te kunnen boeken.

Gebruikers van het Verzekerings Atrium hoeven straks niet langer overal wachtwoorden in te voeren om toegang te krijgen tot beveiligde websites.

20%

De commotie onder het intermediair over de zeer goedkope huis-, tuin- en keukenverzekeringen voor werknemers van DSM roept herinneringen op aan de jaren tachtig. Destijds kende de vaderlandse verzekeringsmarkt nog amper het begrip employee-benefits en al helemaal niet 'personal benefits'. Maar diverse zaken die nu onder deze vlag vallen, kwamen toen ook al voor. De collectieve verzekering van wagenparken van bedrijven, in de wandeling 'vloten' genoemd, vormde in veel gevallen een prachtige trekhaak voor de privé-auto's van werknemers. Als zo'n vloot bestond uit bedrijfswagens aangevuld met eigen auto's van personeelsleden werd gesproken van een valse vloot. Als er sprake was van een collectiviteit die helemaal geen binding had met een werkgever heette dat dubbelop: een 'valse valse vloot' (het klassieke voorbeeld: een collectieve autoverzekering voor leden van de geitenfokvereniging). In die jaren bestonden er nog allerlei structuren in de verzekeringsbedrijfstak die ertoe dienden om uniform gedrag te bevorderen. Een van de vele instituten was het PCB (Permanent Comité ter Bestrijding van Begunstigingscontracten). Bij kennelijke overtredingen van de geschreven en ongeschreven marktcodes, trad het PCB in contact met de 'muitende' maatschappij om deze weer in het gareel te krijgen. Als gevolg van Brusselse bepalingen is er meer concurrentie gekomen, maar is tevens een nieuw, meer natuurlijk marktevenwicht ontstaan. Door de opkomst van employee-benefits, en in het verlengde daarvan personal benefits, begint het spanningsveld weer toe te nemen. Het is begrijpelijk dat de tussenpersonen boos zijn. Dat hen concurrentie wordt aangedaan is tot daar aan toe: we leven in een vrije economie. Je wordt echter min of meer als oplichter beschouwd als een verzekering bij maatschappij A via jouw kantoor aanzienlijk duurder is dan via het assurantieloket bij het bedrijf van de betrokken cliënt. Overigens is er nog de maatschappelijke dimensie van personal benefits. Vroeger ging men vaak voor het leven bij een bedrijf werken, maar nu zijn zilveren jubilea al een uitzondering aan het worden. Dit betekent dat werknemers die ook hun particuliere verzekeringen via de baas sluiten een probleem hebben als zij van werkgever veranderen. Als binnenkort het probleem van de pensioenbreuken is opgelost, kunnen we een nieuw probleem verwelkomen: verzekeringsbreuken bij werknemers.