blog

Innovatief ongeduld

Branche 1124

Nummer 42 van am:magazine gaat over innovatie. Bij het schrijven van deze column ken ik de inhoud van de artikelen nog niet. Wat ik op dit moment verwacht? Lezenswaardige artikelen van ongeduldige mensen die heel veel kansen zien om via innovatie de sector een forse stap vooruit te laten zetten. Maar ook auteurs die vol onbegrip zijn over de traagheid waarmee onze sector innovatie oppakt. Ik verwacht de nodige artikelen waarvan de teneur zal zijn: we lopen achter en willen we overleven dan moeten we nu echt eens versnellen. Innovatie moet inderdaad doorgaan. Maar ik wil wel een paar nuanceringen plaatsen.

Innovatief ongeduld

Allereerst is innovatie niet risicoloos. Mag ik een persoonlijk voorbeeld geven? In de afgelopen jaren had ik een warme emotionele band met zorgverzekeraar ONVZ. Het uitgangspunt dat de verzekerde volledig vrij moet kunnen zijn in de keuze van zijn arts spreekt mij zeer aan. Respect voor het individu. Vrijheid van keuze. Dat soort beginselen bekoren mij. Boos en verdrietig was ik toen de berichten kwamen dat ONVZ in het geniep een Facebook-pixelplug-in op haar site heeft geplaatst die registreert welke medische artikelen ik lees en deze informatie commercieel gebruikt. Dat andere zorgverzekeraars dit ook doen interesseert mij niet. Maar niet ONVZ. “Mijn” ONVZ is voor mij niet meer betrouwbaar. Dankzij verkeerd gebruik van nieuwe technologie.

Hard op het doel af

De sector staat niet stil. In de afgelopen jaren zijn er op allerlei plekken vernieuwingen doorgevoerd. Veel innovatie is er al, maar wordt in de praktijk niet of nauwelijks gebruikt. Neem het digitale SAF. Het is er, maar wordt het door de consument massaal gebruikt? Ik heb de indruk van niet. De vraag die bij mij opkomt is, hoe zinvol het is om met zijn allen heel hard op het doel af te lopen terwijl de bal nog aan de andere kant van het veld ligt te wachten? In plaats van veel geld te pompen in nieuwe zaken moeten we misschien wat meer aandacht besteden aan de beschikbare toepassingen en deze beter gebruiken.

IJdeltuiterij

Dan de dreiging. In veel artikelen die gaan over innovatie lees ik dat wanneer we niet opschieten om zelf te innoveren, meneer Google hier de boel komt overnemen. Ik heb daar zo mijn twijfels over. Ik zie dat Google heel veel geld weet te verdienen en er nog oneindig veel gebieden zijn waarop ze dit kunnen blijven doen. Is een sector met hoge financiële en reputatierisico’s, extreem lastige toezichthouders en flinterdunne marges dan aantrekkelijk om te gaan overnemen? Dan moet je toch wel héél wanhopig zijn. We zullen het gaan zien. Maar ik denk dat de grote digitale jongens en meisjes slimmer zijn en dat ze geen energie zullen steken in het gaan verkopen van schadeverzekeringen.

Waar ik ook jeuk van krijg, is als men trots roept: “ik wil een disruptor zijn”. Mij spreekt het niet aan. Disrupten om te disrupten. IJdeltuiterij! Ga gewoon eens aan het werk en laat in je werk zien dat je zaken echt beter kunt maken voor de consument en houd op met modieus geklets.

Gewoon doen

Innovatie is goed hoor. Maar laten we er even normaal over doen. Ik zal met belangstelling dit nummer van am: lezen en mij laten verrassen. Maar naast een special zie ik heel graag elke maand een hoekje in dit blad met innovatieve ontwikkelingen die er echt zijn en niet pas over een paar jaar worden verwacht. Ontwikkelingen die werken en die adviseurs, aanbieders en consumenten nu en niet overmorgen gelukkig maken. Gewoon doen over innovatie. Dat zou pas iets nieuws zijn.

Deze blog verscheen ook als column in am:magazine 42. Lees het blad ook online.

Reageer op dit artikel