nieuws

Zelfregulering

Archief

Als gedragsregels niet in de nerven van directies en medewerkers zitten, heeft zelfregulering geen enkele zin

Dit concludeerde Paul Nouwen, voorzitter van de Verbondscommissie die een gedragscode klaarstoomt voor maatschappelijk ondernemen door verzekeraars, vorig jaar in AssurantieMagazine. De ‘code van Nouwen’ is de zoveelste in de branche die het levenslicht ziet, na eerdere publicaties van soortgelijke spelregels voor verzekeraars (Rendement & Risico), tussenpersonen (Gidi) en volmachtbedrijven (Kwaliteitsnormering NVGA). Op papier doet de branche er alles aan om de bedrijfsvoering van zowel verzekeraars als intermediair te verbeteren en transparanter te maken. In de praktijk echter dreigen alle pogingen te verzanden in pure onwil van bedrijven die zich louter in woord conformeren aan de eigen spelregels. Zo valt het te vrezen dat niet-georganiseerde tussenpersonen massaal zullen weigeren zich aan te sluiten bij de Gidi. En wie geeft ze daarin ongelijk als zelfs het overgrote deel van de NVA-leden de spelregels van de eigen brancheorganisatie over openbaarmaking van deelnemingen door verzekeraars aan zijn laars lapt? En wat te denken van NVA-leden als Mandema & Partners die hun ‘captivisering’ keihard ontkennen, terwijl hun brancheorganisatie zich wil profileren als een vereniging die de nadruk legt op deskundigheid en integriteit? En hoe moeten we aankijken tegen NBVA-kantoren die stiekem een participatie van verzekeraars toestaan, hoewel de eigen club daar fel op tegen is? In hoeverre is de branche in het algemeen en het intermediair in het bijzonder nog geloofwaardig in een business waarvan ‘vertrouwen’ het handelsmerk moet zijn? Logisch toch, dat PvdA-Kamerleden onmiddellijk op de ketting springen en grote vraagtekens zetten bij de door de branche zo bepleite noodzaak van zelfregulering. Het is al eerder betoogd: het zelfreinigend vermogen van de branche is, op een aantal goedwillende bedrijven na, uiterst gering. Alle negatieve media-aandacht en imagoverslechtering ten spijt, is de branche in meerderheid er nog steeds niet van overtuigd dat het roer radicaal om moet. Ook de zelfregulering zal – helaas – die koerswijziging niet brengen. Te meer, omdat strikte controle op naleving vrijwel onmogelijk lijkt vanwege de administratieve rompslomp. En welke verzekeraar is zo sterk om ten koste van de eigen productiestroom een ongehoorzame tussenpersoon de wacht aan te zeggen? De ontwikkelingen in Groot-Brittannië waar de zelfregulering alweer op de helling is, zijn wat dat betreft een slecht voorteken. Het geduld van de overheid is niet onuitputtelijk en een felle waakhond als STE-voorzitter Docters van Leeuwen staat te popelen om de tanden in de branche te zetten. We willen meer en beter toezicht roepen Verbond, NVA en NBVA om het hardst. Hun wens wordt pas vervuld bij een sluitende wetgeving en een daadkrachtig handhavingsbeleid, die de geloofwaardigheid van de branche ten goede komen. Voor het integere intermediair iets om reikhalzend naar uit te kijken. Wim Abrahamse wabrahamse@kluwer.nl

Reageer op dit artikel