nieuws

Incentives (2)

Archief

In het Commentaar in AM-nr

12 van 6 juni jl. staan zaken die mij kennelijk volstrekt passeren. Het is toch al zeker een jaar of tien terug dat NN mij uitnodigde voor de wereldkampioenschappen voetbal. Afgezien van het schampschot van Delta Lloyd om waardebonnen te verschaffen bij gebruik van Meeting Point en heel af en toe een uitnodiging voor een voetbalwedstrijd voor onze mensen op de commerciële werkvloer, blijft het bij ons mager. Nee, volgens mij is er iets anders aan de hand. En daar zouden de voorvechters van “zelfstandige, onafhankelijke brancheorganisaties” eens over moeten worden aangesproken. Onze onafhankelijkheid is praktisch weggeëbd door de administratieve achterstanden van de verzekeraars. Die hebben ons de afgelopen jaren duidelijk laten weten wie er de baas is over de klanten. Wat is ons verkoopadvies waard als je de zaken die je hebt gedaan, niet binnen een redelijke termijn af kan wikkelen? Daar zou geen incentive aan kunnen bijdragen. Overigens zou de beste incentive hunnerzijds een performanceverbetering zijn. Ik zou de column willen omdraaien. Het wordt tijd dat de professionele assurantietussenpersoon een ‘uurtje-factuurtjeverhouding met zijn verzekeraars opbouwt voor die uren die hij buiten de afspraken in de agentschapovereenkomst om moet maken. En als ze die dan ook nog eens zouden betalen, dan is het spel compleet. Met de woorden van Nout Welling redelijk vrij vertaald in het achterhoofd dat “de sanering van de fijndistributie in samenwerking met de verzekeringsmaatschappijen zal moeten plaatsvinden”, is er niet veel goeds meer uit die richting te verwachten. En zeker geen – voor mij herkenbare – incentives. Wim Koster, Koster Verzekeringen, Alphen a/d Rijn.

Reageer op dit artikel