blog

Woekerpensioen

Archief

Een weinig verheffende uitzending van Tros Radar op 13 februari sloeg genadeloos alle hoop bij verzekeraars de bodem in dat een woekerpensioenaffaire met een sisser zou kunnen aflopen. Dat zal niet het geval zijn. Vraag is natuurlijk: waar halen of haalden verzekeraars die hoop vandaan? Een woekerpensioen is verzekeringstechnisch gesproken niet anders dan elke andere woekerpolis. Het predicaat pensioen maakt het voor de meeste media – met kennis die de diepgang van een surfplank nipt haalt – maatschappelijk gezien zelfs nog erger en dus nieuwswaardiger. Verzekeraars konden er dus staat op maken dat vroeg of laat de bom zou barsten. Het is laat geworden. 

Tros Radar stookt het vuurtje op. De Volkskrant gaat er in diezelfde week met een onzin artikel over pensioen dunnetjes overheen. En alsof dat niet genoeg is, geeft de vakcentrale CNV een perscommuniqué uit waar het zelfreflecterend vermogen over zoiets belangrijks als pensioen nu niet bepaald van afdruipt. ‘Bottomline’ krijg je dan een mediahype in de vorm van een cocktail waar zekerheden, onzekerheden, gebrek aan garanties en verantwoordelijkheden voor niet uitgekomen verwachtingen, lustig gemixt zijn met vooringenomen standpunten over PPI’s, misverstanden over het begrip pensioen (nog altijd een afspraak tusseneen werkgever en zijn werknemers in het kader van een arbeidsovereenkomst) in het algemeen en DC-regelingen in het bijzonder, waar geen brave burger meer iets van snapt.  We spreken er schande van. Maar weten niet precies waarvan. Vooropgesteld: verzekeraars rekenden, naar we nu weten, veel te hoge kosten in beleggingsverzekeringen in de veronderstelling dat de beurzen dit met torenhoge rendementen voor de polishouders goed zou maken. Niet dus. En terecht maken we daar een punt van.

Maar hoe laakbaar is het van werkgevers dat zij het risico van onvolledig pensioen – althans in de perceptie van werknemers – van de een op de nadere dag bij overgang van een DB naar een DC-regeling, rücksichtslos bij hun werknemers neerlegden? En hoe hard hebben vakbonden en ondernemingsraden liggen snurken door daar zonder meer mee akkoord te gaan?
Pensioen is net even ingewikkelder dan een ‘gewone’ beleggingsverzekering. Je ziet het daarom voor je ogen misgaan. Behalve een strijd tussen ‘graaigrage’ verzekeraars en die ‘o zo zielige’ polishouder, ontbrandt er nu een strijd waarbij vakbonden (met heel veel boter op hun hoofd) en werkgevers (idem) hun straatje schoon moeten vegen. Ik zie de modder al rondvliegen. Niet iets om blij van te worden. 

mhuisman@kluwer.nl

Reageer op dit artikel