blog

Spoken op internet

Archief

Enige tijd geleden werd ik, via onze website, benaderd door meneer P. Of ik hem een aanvraagformulier voor een begrafenisverzekering kon mailen. En hoe lang het zou duren, voordat hij de polis in zijn bezit had. Nou heb ik zo mijn twijfels over verzekeren via het internet. Mijn ervaring is dat digiklanten niet alleen vrijblijvend informatie willen, maar ook vooral heel vrijblijvend met de polis – de daarbij behorende premiebetaling – omgaan. Daarom maak ik liever direct een afspraak. Echter de toon van meneer P. was zo correct dat ik uiteraard aan zijn verzoek voldeed.

Nadat meneer P. online het klantprofiel had ingevuld, bleken er – over en weer – nogal wat vragen te zijn. Bovendien begreep P. de polisvoorwaarden niet zo goed, mailde hij. Ik stelde voor de zaak face to face te bespreken. Eerst wilde meneer P. niet. Schoorvoetend gaf hij uiteindelijk toe en een paar dagen later zat ik bij hem thuis aan de koffie, zonder cake.

Meneer P. bleek een schuchtere man die vanuit zijn thuiskantoor als vertaler werkte. Hij deed alles via internet, omdat hij persoonlijk contact ‘een beetje eng’ vond. Zo bestelde hij elke avond zijn eten via thuisbezorgd.nl en deed hij zijn boodschappen via de service van Albert.nl. “Ik ben geen kluizenaar”, zei meneer P. “Ik mag graag wandelen en fietsen. Of met vrienden afspreken. Maar zaken doe ik altijd via internet en e-mail. Dan heb ik ook meteen alles zwart op wit en hoef ik nooit ergens te wachten. Ik knikte. Klonk heel logisch. En correct. Misschien moest ik mijn beeld van digiklanten toch bijstellen en vertegenwoordigde deze – wellicht wat excentrieke – meneer P. het moderne zakendoen. “Zal ik u dan de definitieve offerte maar mailen?” vroeg ik, toen de koffie op was.

“Ik kan nu toch tekenen? U bent er nu toch. En u kunt het verzekerd bedrag toch aanpassen?” Afijn, de offerte werd getekend en ik ging fluks terug naar kantoor.

De week daarna stuurde ik de polis door. Twee weken daarna de eerste herinnering. Ik mailde, stuurde een brief en reed langs het huis van meneer P. Hij deed niet open. Eén keer ontving ik een mailtje: meneer P. zou die dag gaan betalen. Daarna: radiostilte. De premie werd nooit betaald, de polis werd enkele weken later geroyeerd.

 

 

evuijsters@kluwer.nl

Reageer op dit artikel