blog

Onzeker

Archief

Een jaar geleden werd Michael Mackaaij een BN’er in de assurantiewereld. Zijn Multisafe ging duizenden klanten een maandbijdrage van € 12,50 vragen. Hij voegde eraan toe dat niet-abonnees voortaan een dichte deur zouden aantreffen.

Mackaaij maakte een taboe bespreekbaar: assurantiekantoren kunnen houders van particuliere schadepolissen niet optimaal van dienst zijn. De tussenpersoon komt óf geld (provisie) te kort óf moet noodgedwongen zijn dienstverlening beperkt houden. Multisafe werd trendsetter, al sputterden verzekeraars (“wie gaan de niet-abonnees straks te woord staan? Wij toch zeker niet?”) en de Consumentenbond (“De klant mag niet zomaar meer gaan betalen voor hetzelfde”) tegen.

 

Branchekenner en jurist Jurjen Oosterbaan wees op een ander haakje: de toezichthouder zou intermediaire diensten rondom een schadegeval als een vorm van verzekeren kunnen zien. De redactie van dit tijdschrift legde die vraag aan DNB voor. Weken gingen voorbij. DNB was zich bewust van de impact van haar antwoord, consulteerde de AFM-collega’s en kwam in december met de conclusie: assurantiekantoren die klanten serviceabonnementen aanbieden, hoeven geen vergunning als verzekeraar te hebben.

 

Vier maanden later blijkt de toezichthouder zich te hebben bedacht. Hoewel het gissen is naar de ware motieven voor de omslag, zou angst wel eens de raadgever kunnen zijn. DNB voorziet dat enkele tussenpersonen op het idee komen om klanten vooraf grote sommen geld te laten betalen voor in de toekomst (wellicht) nog te leveren diensten. De Hypotheekshop is weliswaar gestopt met de koopsombetaling van ruim € 2.000 voor tien jaar nazorg, maar het kan niet worden uitgesloten dat bepaalde hypotheekheren bereid zijn bedragen van € 5.000 tot € 10.000 te vragen. En ja, dan moet DNB voorkomen dat die centen ergens in rook, drank en mooie auto’s opgaan.

 

Voor die zorg is begrip op te brengen. Maar er moet toch een vorm van dispensatie mogelijk zijn voor maandelijks opzegbare abonnementen met relatief bescheiden tarieven? Wordt de wet namelijk wél strikt uitgelegd, dan is de vrijstelling voor de Wegenwacht-pechhulpservice van de ANWB niet verdedigbaar. In dat geval is het ook een aanfluiting dat DNB abonnementsdiensten als de ‘Nationale Hulpbrief’ (voor trauma-opvang) al jarenlang door de vingers ziet. Het zal toch niet iets te maken hebben met sympathie, of juist het gebrek daaraan?

 

hdrost@kluwer.nl

Reageer op dit artikel