blog

Intieme details

Archief

Wat is dat toch met klanten en medische gegevens? Het lijkt wel of ze elke gelegenheid aangrijpen om de meest intieme details van hun aandoening uiteen te zetten. Of het nou gaat om een gezondheidsverklaring of schadekwestie.

Neem nou die ziekmelding van een paar weken geleden. De klant, eigenaar van een kapperszaak, vertelde me dat één van de medewerkers binnenkort onder het mes zou gaan. Ze had poliepen in haar neus. Een tamelijk onschuldige aandoening, dacht ik. De klant had echter dokter Google geraadpleegd en meende dat neuspoliepen konden wijzen op een bepaalde vorm van hersenvliesontsteking. “Mijn collega weet van niets,” fluisterde hij. “Maar zou je deze gevoelige zaak met voorrang willen behandelen? Voor het geval dát.” De vraag of dit een ziekmelding was of een verzoek om sterftebegeleiding kon ik nog net op tijd inslikken.
En dit geval is niet uniek. Zo kreeg ik onlangs een telefoontje van een klant die een beroep wilde doen op zijn rechtsbijstandverzekering. Zijn vrouw had op haar werk een bloedvergiftiging opgelopen en de werkgever gaf niet thuis. Ik kreeg het hele verhaal te horen. Vanaf het moment dat mevrouw ’s ochtends was opgestaan tot het punt waarop hij haar met een blauwe streep op haar arm al risicorijdend naar de eerste hulp had gebracht. Werkelijk geen detail werd achterwege gelaten. Een paar keer probeerde ik de klant te onderbreken. Ik wees hem op de Wet bescherming Persoonsgegevens – in het bijzonder de médische persoonsgegevens – in de hoop hem te stoppen. Het baatte niet.
En dan zijn dit nog de zaken waarbij de ziektegeschiedenis min of meer ‘toevallig’ aan het licht komt. Heel anders gaat het bij de aanvraag van een levensverzekering. In de daarbij behorende gezondheidsverklaring wordt expliciet naar allerhande aandoeningen gevráágd. Rampzalig! In het verleden werkte ik altijd netjes met een ‘gesloten envelop’. Voor de persoonlijke vragen. Maar daar trapten mijn klanten niet in. Steevast werd ik de volgende dag gebeld met de vraag wat de ‘Hiv-code’ inhield of wat precies werd verstaan onder een “kwaadaardige aandoening of toeval”. Niet zelden belde iemand terug om zijn of haar aandoening ‘even’ toe te lichten. (“Ik ben diabeet, maar dat is niet erg hoor!”) Ik heb zelfs een keer een klant op kantoor gehad die ‘een en ander’ even kwam laten zíen! Werkelijk, de hele wetgeving omtrent medische gegevens is voor sommige mensen totaal overbodig. Helaas.

Reageer op dit artikel