blog

Intermediairwijziging

Archief

Klanten beschikken over een heel duidelijke manier om te laten merken dat je als tussenpersoon hebt afgedaan: de intermediairwijziging. Natuurlijk, het kán zijn dat men uit praktisch oogpunt heeft besloten de verzekeringen elders onder te brengen, maar meestal is er méér aan de hand. In zo’n geval is de intermediairwijziging een duidelijke motie van wantrouwen. Een manier om te laten zien dat je als klant niets meer met je tussenpersoon te maken wilt hebben. Zoals klant T.

Misschien herinnert u zich hem nog wel. Klant T. had stormschade. En hij was het niet eens met de afhandeling daarvan. Het eigen risico was te hoog, de schade-uitkering te laag en bovenal was hij geïrriteerd dat het bedrag, gezien de herstelplicht, niet in één maar in twee keer werd uitbetaald. Je kunt in zo’n geval eindeloos het standpunt van de verzekeraar verdedigen, het feit blijft dat jíj als tussenpersoon de klant hebt geadviseerd. Jíj hebt hem die polis verkocht. En dus richt hij zijn pijlen op zijn bemiddelaar. Hij ontslaat hem en laat de boodschap overbrengen door de maatschappij. “En nu jij weer,” lijkt hij te willen zeggen.
Ik vind dat jammer. Niet omdat zo’n wijziging betekent dat ik een klant kwijtraak. Als klant T. van mening is dat een ander het beter doet, dan zal ik de laatste zijn om hem tegen te houden. Nee, ik vind het vooral jammer vanwege het venijn. Waarom moet zoiets op deze manier? Zo afstandelijk. Zonder berichtje. “Joh, je hebt vast je best gedaan, maar voor mij was dat niet goed genoeg. Ik sluit de boel over.”
Op die manier kan ik tenminste netjes afscheid nemen. De klant vertellen dat ik hoop dat hij elders een betere adviseur treft. Dat we als vrienden uit elkaar gaan. Misschien zou ik hem nog één keer proberen uit te leggen dat zijn schade écht volgens het boekje was afgehandeld. Dat ik me rot gelopen heb voor hem, al die jaren. En dan, als de gelegenheid zich voordoet, zou ik hem kunnen vertellen dat ik, diep in mijn hart, blíj ben dat hij een ander heeft gevonden. En dat ik stiekem een beetje medelijden heb, met die nieuwe adviseur van hem. Misschien zou ik zelfs wel een beetje lelijk gaan doen als hij het waagde me tegen te spreken.
Nu ik er nog eens even over nadenk: misschien is zo’n intermediairwijziging toch zo gek nog niet.

Reageer op dit artikel