nieuws

SVB hoeft gebruikelijk onderhoud aan kies oorlogsslachtoffer niet te vergoeden

Schade 741

SVB hoeft gebruikelijk onderhoud aan kies oorlogsslachtoffer niet te vergoeden

Een man die tijdens de Tweede Wereldoorlog vervolgd werd in het voormalige Nederlands-Indië kan voor de reparatie van een kies geen beroep doen op de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940-45. De Centrale Raad van Beroep is van mening dat de reparatie van de kies valt te kwalificeren als ‘gebruikelijk’ onderhoud. Daarvoor hoeft de Sociale Verzekeringsbank (SVB) wat de Raad betreft niet de portemonnee te trekken.

Het draait in de kwestie om een noodzakelijke tandheelkundige behandeling aan gebitselement 35, de tweede kleine linker onderkies. De man, in 1940 geboren in Nederlands-Indië, meende als oorlogsslachtoffer van de bezetting van dat voormalige rijksdeel recht te hebben op een volledige vergoeding van de reparatie door de Sociale Verzekeringsbank. De SVB is de uitvoerder van de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940-1945, op grond waarvan de man in 1989 ook werd erkend als vervolgde.

Gebruikelijk onderhoud

Deze erkenning ten spijt vindt de Centrale Raad van Beroep niet dat het causale verband tussen de vervolging in Nederlands-Indië en de schade aan element 35 is aangetoond, zo blijkt uit de uitspraak. “De tandheelkundig adviseur heeft geconcludeerd dat element 35 bij de eerste gebitsrehabilitatie in goede staat verkeerde en geen behandeling behoefde. Het probleem dat nu aan dit element is ontstaan is een defect dat bij een ieder van deze leeftijd kan ontstaan. De behandeling dient daarom als gebruikelijk onderhoud te worden gezien. De weigering om de kosten van de tandheelkundige behandeling te vergoeden houdt dus in rechte stand.”

Geen behandelplan

Met de aangehaalde gebitsrehabilitatie doelt de raad op de reeks behandelingen die de man vanaf 2009 onderging om zijn gebit op te knappen. Over de vergoeding hiervan steggelde hij al eerder met de SVB, omdat de man in eerste instantie geen behandelplan namens zijn tandarts wist te overleggen.

Terugwerkende kracht

In juli 2012 beslist de SVB dat de man alsnog zijn tandartskosten krijgt vergoed, met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2011. Die gaat daar echter tegen in beroep omdat hij vindt dat ook de kosten voor de datum, vanaf het moment van de aanvraag in december 2009, voor vergoeding in aanmerking zouden moeten komen. Ook in deze kwestie spraak de Raad zich in 2014 uit in het nadeel van de man. De SVB had zich volgens het beroepscollege terecht gehouden aan de wettelijke toegestane terugwerkende kracht.

Reageer op dit artikel