nieuws

Tinke neemt geen blad voor de mond

Archief

Reeds nu wilde ik de redactie van harte feliciteren met het in de lucht houden van het AssurantieMagazine of kort AM. Gedurende vijfentwintig jaar is uw magazine een spreekbuis, microfoon en luidspreker voor het, zoals de toenmalige redactie noemde, “het verzekeringswezen”. Ook al ben ik niet werkzaam meer in dit ‘wezen’, nochtans lees ik met veel genoegen en belangstelling uw blad. Het was en is tenslotte een zeer boeiende bedrijfstak. Op ons kantoor wordt het AM nauwgezet gelezen en maakt een rondgang op kantoor voor alle medewerkers.

Tijdens de afgelopen vijfentwintig jaar heb ik de nieuwsontwikkelingen van nabij meegemaakt. Alle zijn belicht en becommentarieerd door het AM en gepubliceerd. Waar nieuws was, was ook AM. Het waren schokkende en minder schokkende gebeurtenissen, maar alles bij elkaar een boeiende geschiedenis van vijfentwintig jaar.
AM was slechts enkele maanden in de lucht toen de NBVA in november l979 in het Haagse congresgebouw een belangrijke mededeling deed aan assurantieland. Toenmalig NBVA-voorzitter Wim Le Large maakte een voor het verzekeringsbedrijf uniek initiatief bekend: de organisatie van een vakbeurs voor het assurantiebemiddelingsbedrijf onder de naam ‘Nationale Verzekerings Manifestatie’. Die aankondiging werd met een ovatie begroet. Nooit was er een dergelijk evenement tot stand gebracht door de toen kleine NBVA. Ik ben gevraagd in het bestuur zitting te nemen. In mijn portefeuille zat tevens het voorzittersschap van de commissie Nationale Verzekerings Manifestatie. Twee jaar is er aan deze organisatie gewerkt. Op 13 en 14 november l981 gingen de deuren van de Julianahal in de Utrechtse Jaarbeurs open en stroomden in twee dagen 13.000 vakgenoten binnen. Alle partijen waren na afloop van mening dat een dergelijke vakbeurs herhaling verdient, wellicht niet elk jaar maar toch wel om de twee á drie jaar.
Door creatieve leden was inmiddels de DAK opgericht. Grote verzekeraars hadden vele pogingen gedaan de DAK van de markt te drukken. Er was geen markt voor en het initiatief was schadelijk voor alle partijen, was hun mening. Om echter lid te worden van de DAK was er een zeer strenge ballotagecommissie. Deze was vele male strenger dan de toelatingseisen van de verzekeraars. Een beroepsaansprakelijkheidsverzekering werd nooit door verzekeraars als eis gesteld, maar wel bij de DAK. Ook de NVA was mordicus tegen. Zij adviseerden hun leden dan ook niet op een lidmaatschap in te gaan. Echter, leden zijn zelfstandige ondernemers en beslissen zelf. Dus werden ook NVA-leden lid van de DAK. Het is tenslotte een prachtig instrument om een goede relatie tot een totaal relatie te maken. Nu is de DAK inmiddels een volwaardige gesprekspartner!
Het vervolg van de tweede manifestatie kwam in november 1984 en duurde zelfs drie dagen. Nog groter, mooier en indrukwekkender was de beurs. Zelfs had het NBVA-bestuur – na enig aandringen – zusterorganisatie NVA overgehaald een stand te huren. Het aantal bezoekers was vergeleken met de vorige beurs gegroeid tot 15.303. Ook scholen waren uitgenodigd om kennis te maken met de bedrijfstak. Van de toenmalige VTC-opleidingen kregen de jeugdige Meao-leerlingen voorlichting in deze bedrijfstak en kwamen rechtstreeks in contact met het verzekeringsbedrijf. De NBVA heeft een vooruitziende blik, een blik op de jeugd en de toekomst! Standpunten kunnen echter snel veranderen. Het was juist de NN-topman Paul Nouwen die op de laatste deelnemersavond van de Nationale Verzekerings Manifestatie namens alle standhouders enkele dankwoorden aan het adres van de organiserende NBVA sprak. Hij sprak over durf, inzicht creativiteit en vakmanschap. Als Mister Levensverzekering in die dagen, maakte hij er weer eens een show van, compleet met gigantische NN-ballon en swingende muziek. Hij bood hierbij een ‘Siamese’ paraplu aan de commissie, voorstellende het beursthema: ‘Samen Sterker’. Toch bleef de NBVA alleen achter, want acht maanden later ontving het bestuur het dringende advies de voorbereidingen voor een derde manifestatie stop te zetten. De grote verzekeraars, met voorop Nationale-Nederlanden, zagen er plotseling niets meer in, ondanks het overweldigende succes. Het NBVA-bestuur heeft zich tenslotte – met tegenzin – daarbij moeten neerleggen.
Met creativiteit werd een alternatief gezocht en gevonden in de Nieuwjaarsbijeenkomst waar verzekeraars en NBVA-leden elk jaar naar uitkijken. Er moet wel worden gesteld dat Nationale-Nederlanden enige hulp heeft geboden om een goede start te maken. Vele ouderen weten zich het komische gesprek te herinneren tussen Paul Nouwen, toen directeur van Nationale-Nederlanden en televisiemaker en producent Jan Lenferink.
Inmiddels waren er fusiebesprekingen met de NVA op gang gekomen. Een deel van het NBVA-bestuur had daar wel oren naar, maar de rest van het bestuur en een overgroot deel van de leden zagen er niets in. De gesprekken waren niet vertrouwenwekkend; het leek meer te gaan om een overname dan een fusie. Er ontstond een bestuurscrisis en er werd een nieuw bestuur gekozen. Een tiental leden van de NBVA stapte over naar de NVA. Wellicht komt er in de nabije toekomst nog wel eens een gesprek op gang in die richting, zeker nu er zeer grote veranderingen op stapel staan, denkende aan de WFD en de gevolgen. Voorlopig ben ik nog steeds blij dat ik met Jan Weitenberg in een restaurant bij Amsterdam alleen een kopje koffie heb gedronken en met een warm gevoel voor de NBVA naar huis ben gereden.
Tenslotte besloot de NBVA een andere koers te varen. De voorzitter moest voortaan ambtshalve functioneren en van buiten de organisatie komen. Het beslag wat gelegd werd op bestuur en bovenal voorzitter was te groot. Alexander van Voorst Vader heeft de NBVA tenslotte op een professioneel niveau gebracht en was een perfect bestuurder. De NBVA is nu een krachtige doeltreffende organisatie van vakkundige professionele assurantieadviseurs. Dit alles onder het toeziend oog van de vakjournalisten van het tweewekelijks, onafhankelijk nieuwsblad voor de verzekeringsbranche.
Piet Tinke, oud-voorzitter NBVA.

Reageer op dit artikel