nieuws

Begrip maar ook onbegrip voor reactie van Verbond

Archief

“Hierbij wil ik graag ingaan op het commentaar in AM nr. 24. Richard Vroom geeft aan dat ondergetekende de hand in eigen boezem zou moeten steken en de verantwoording zou moeten nemen, omdat ik een zeker risico nam door al vóór de presentatie van ons rapport een interview op te nemen met het Radio 1 Journaal. Vroom heeft wat mij betreft gelijk. Inderdaad is er bij het afgeven van het bewuste interview een risico genomen en is de intentie van het Radio 1 Journaal verkeerd beoordeeld.

De publicatie van het ANP viel buiten mijn invloedsfeer, maar de gebeurtenis is voor het verzekeringsbedrijf inderdaad zeer vervelend. De vele initiatieven die door met name het Verbond van Verzekeraars zijn ontplooid om de letselschaderegeling te verbeteren, worden door de eenzijdige berichtgeving miskend.
Mijn opmerkingen over rechtsbijstandverzekeraars zijn uit het noodzakelijke kader gehaald. In de uitzending van Tros Radar heb ik getracht een meer evenwichtig beeld neer te zetten, maar toen was de toon al gezet. Ik kan daarom begrip opbrengen voor de reactie van het Verbond.
Wel was de woedende reactie van het Verbond op punten feitelijk onjuist en was de toonzetting erg ongenuanceerd. Immers, ons rapport is niet tendentieus, noch eenzijdig, als gevolg van een duidelijk aangegeven onderzoekskader. We hebben daarnaast nooit gepretendeerd een breed of wetenschappelijk onderzoek te hebben uitgevoerd, ook niet in de richting van de media. Onze constateringen kunnen als signaal worden opgevat en zo was het ook bedoeld.
Onze constatering dat aansprakelijkheidsverzekeraars in voorkomende gevallen de Gedragscode Verzekeraars negeren, kan desgewenst met veel meer dan 147 voorbeelden worden onderbouwd. Die constatering noemde het Verbond in zijn reactie bizar, maar is wel waar. Het feit dat we zaken hebben onderzocht uit de periode 1995-2001 klopt, maar het overgrote deel van die zaken sleept zich anno 2003 nog steeds voort. Daarnaast bevatten de honderden reacties die we nu hebben ontvangen opnieuw dezelfde klachten. De problematiek die in ons rapport geschetst wordt, is helaas nog altijd actueel en iedere bagatellisering ervan is naar mijn smaak misplaatst.
Op de bewuste ochtend hebben wij de begrijpelijke onrust direct zoveel mogelijk trachten weg te nemen, door het Verbond en diverse grote verzekeraars onmiddellijk te woord te staan en een uitleg te geven. De verzekeraars, marktleiders in hun sector, zijn tijdens en na onze presentatie aan onze zijde gebleven. Met hen worden momenteel constructieve gesprekken gevoerd over de toekomst van de schaderegeling.
Het gaat hier overigens tevens om rechtsbijstandverzekeraars. Hieruit blijkt naar mijn mening des te meer, dat het commentaar van het Verbond geen recht doet aan de inhoud van ons rapport. Dat zij de eenzijdige berichtgeving niet over hun kant konden laten gaan kan ik begrijpen, maar de manier waarop heeft me verbaasd. Het effect ervan was dat de media extra op het onderwerp doken, de eerdere eenzijdige berichtgeving simpelweg overnemend, daar waar wij trachtten de boel te sussen.
U geeft tenslotte aan dat de recente uitzending van Tros Radar weinig heeft losgemaakt. Naar aanleiding van de uitzending stonden echter bij Radar en bij Stichting De Ombudsman de telefoons roodgloeiend. Voornamelijk belden er wanhopige letselschadeslachtoffers.
Letselschadeslachtoffers nemen Radar zeer serieus. Om die reden hebben zowel Nationale-Nederlanden als Stichting De Ombudsman zowel in 2001 als in 2003 aan de uitzending meegewerkt. Dat heeft als resultaat gehad dat er enige nuance ontstond in een voornamelijk op kijkcijfers gerichte omgeving. Daar heb ik het Verbond niet over gehoord.”
Martijn van Driel,
Stichting De Ombudsman

Reageer op dit artikel