nieuws

‘ADN werd gebruikt als concurrentiemiddel’

Archief

In 1985 werd door verzekeraars en tussenpersonen een werkgroep ingesteld voor de opzet van een Assurantie Data Netwerk (ADN). Doel van het netwerk was om het onderlinge administratieve verkeer te verbeteren. In 1987 werd een eerste proef gedaan. Volgens toenmalig coördinator Joep Nuissl mocht ADN niet als concurrentiemiddel gebruikt worden. De praktijk leerde anders.

Aegon, Amev, Delta Lloyd, De Goudse, Nationale-Nederlanden, De Nederlanden van 1870, Nieuw Rotterdam, Royal Nederland, Stad Rotterdam en Winterthur namen het initiatief voor de opzet van het datanetwerk. Dit netwerk werd gezien als een net van verbindingen tussen de computers van maatschappijen en tussenpersonen voor de onderlinge uitwisseling van gegevens. Joep Nuissl, coördinator van de werkgroep van verzekeraars en tussenpersonen blikt terug op de ontwikkeling van ADN.
Wat waren de redenen voor het opzetten van het ADN?
“ADN is opgezet om te voorkomen dat bij assurantietussenpersonen van iedere verzekeringsmaatschappij een terminal geplaatst moest worden om gezamenlijk tot gebruik van nieuwe technologie (de zogeheten value added networks) te komen. Tweede reden was om te vermijden dat met deze netwerken concurrentie zou worden bedreven en op de derde plaats om een halt toe te roepen aan de toenmalige opmars van direct-writers, mede door kosten te verlagen.”
Wat wilden men uiteindelijk bereiken met het ADN?
“Voor de missionarissen van het initiatief: het totaalnetwerk voor de hele intermediaire verzekeringsbranche. Voor de ‘volgers’ het voorkomen van wildgroei in netwerken en netwerkprotocollen. In de praktijk was het eerste doel uniformiteit in berichtafhandeling. ADN startte met ongestructureerde berichten. Pas na jaren is men begonnen aan gestructureerd berichtenverkeer met de verzending van prolongaties.”
Tegen welke problemen bent u aangelopen?
“Het grootste probleem was de onbekendheid met wat feitelijk de mogelijkheden, de onmogelijkheden en vooral de risico’s waren. Complicerend was dat de diverse maatschappijen en ieder van de brancheorganisaties op uiteenlopende kennisniveaus stonden waarbij soms ook vanuit heel verschillende percepties werd geredeneerd. Ook de niet synchroon lopende belangen van grote verzekeraars en kleine verzekeraars veroorzaakten problemen. De in die situatie wel begrijpelijke, maar niet effectieve, eigengereide opstelling van ADN deed dan ook nog eens duit in het (problemen)zakje.”
Hoe politiek gevoelig was het ADN?
“Naarmate duidelijker werd wat de impact van zo’n netwerk zou kunnen zijn op de bedrijfstak werden de politieke agenda’s manifester. Omdat partijen vanuit heel verschillende bestaande marktposities en interne organisaties, maar ook vanuit heel verschillende visies op de toekomst redeneerden, waren er zeer uitlopende doelen die moesten worden gediend. Er is destijds een protocol ondertekend waar onder andere instond dat ADN niet als concurrentiemiddel gebruikt mocht worden. In de praktijk hebben verschillende maatschappijen wel degelijk concurrerend gebruik van ADN gemaakt. Had het protocol daarover dan moeten zwijgen? Nee, want dan was er geen ADN gekomen.”
Waarom heeft het zolang geduurd voordat het ADN ook daadwerkelijk operationeel was?
“In mijn beleving heeft het initiatief dat uiteindelijk leidde tot het ADN-protocol van samenwerking, een jaar of twee (1986-1987) nodig gehad voor er spijkers met koppen werden geslagen. Voortrekkers waren Walstra van Delta Lloyd en Van Rijn van Nationale-Nederlanden. Die hebben het niet makkelijk gehad.”
Is er een moment geweest dat partijen het niet meer zagen zitten?
“Die momenten waren er met regelmaat. Ze horen bij dit soort ingrijpende vernieuwingen. Toch heb ik nooit iets gehoord van stopzetten. Wel waren er spanningen tussen grote en kleine verzekeraars. Gezien de aandelenverhouding was de uitslag van z’n dispuut meestal bij voorbaat bepaald.”
Heeft het ADN gebracht wat men er van verwachtte?
“ADN is zeker geen supersonisch vliegtuig geworden. Het mag ook duidelijk zijn dat het met dat soort vliegtuigen lang niet altijd goed afloopt. ADN is zeker van de grond gekomen. Het was duidelijk een katalysator in de ontwikkeling van de communicatie in de intermediaire markt. Standaardisatie is daarvan een goed voorbeeld. De gedachte de opmars van direct-writers te kunnen stoppen, is ijdel gebleken; hun formule kenmerkt zich dan ook niet door betere communicatie, maar door directe communicatie. Het doel van ADN was niet de distributie uit te schakelen (alhoewel daar in kringen van het intermediair aanvankelijk voor gevreesd werd), maar de distributie te faciliteren. Daarmee werd de direct-writer niet uitgeschakeld. Wel zal ADN initieel bijgedragen hebben aan het in de hand houden van kosten, met name door te voorkomen dat vele maatschappijen op hun eigen houtje terminals bij het intermediair gingen neerzetten. Inmiddels is dat door XML en verdere standaardisatie niet meer aan de orde.”
In de branche is altijd met zeer veel scepsis en kritiek gekeken naar het ADN. Is dat terecht?
“Nee, het is mij te makkelijk om een nieuwe eend in de bijt, ook als die al wat vlieguren heeft, zo te bejegenen. Dat dat (deels) wel is gebeurd, heeft ADN ook parten gespeeld. De stuurlui Henk van de Lustgraaf en Gerrit Schipper en hun bemanningen hebben veel energie moeten steken in het (her)positioneren binnen het politieke krachtenveld. Enerzijds is dat part of the deal, anderzijds had de wereld rondom ADN best wat steviger om z’n schepping heen kunnen gaan staan. Ik heb vaak het gevoel gekregen dat ADN commerciëler wilde optreden dan het kon. Dat was niet handig want dat roept dan weer kritiek op, maar daarmee is die kritiek inhoudelijk nog altijd even terecht.”
Als u nu terug kijkt, hadden er dan dingen anders gemoeten?
“Naar mijn gevoel is de kunst van een branche-initiatief of -activiteit het te laten bestaan uit werkelijk precompetitieve voorzieningen. Nieuwe ontwikkelingen, zoals destijds netwerken, kunnen heel goed in brancheverband worden opgepakt. Meer branchebrede steun (en datavolume!) was zeker in de eerste jaren van ADN zeer welkom geweest. ADN als specifieke ontwikkeling is inmiddels ingehaald door de generieke ontwikkelingen op netwerkgebied. ABZ is inmiddels veel breder. De vraag die aan de orde is of zelfstandig op commerciële basis verder moet worden gegaan. Mijn gevoel is dat die vraag eerder gesteld had moeten worden, of moet ik zeggen eerder beantwoord had moeten worden.”
Joep Nuissl: “Meer branchebrede steun en datavolume was zeker in de eerste jaren van ADN zeer welkom geweest”.
1987
– Autoverzekeraars willen 10% premieverhoging- SVV gaat leerstof in modules aanbieden- Fiscus wil hypotheekconstructies verbieden- Nieuwe overlegstructuur schadeverzekeringsbedrijf- Campagne Verzekeringsadviseurs stopgezet- Proefproject ADN kan binnenkort van start- Onderzoek koopmotieven gemengde verzekering- Verzekeraars willen nieuwe salarisstructuur- Onderwerp intermediair aan klachteninstituut- Verzekeraars contra Brede Herwaardering

Reageer op dit artikel