Een verzekeraar hanteert in 1989 in een offerte voor een lijfrenteverzekering een rekenrente van 7%. Als het lijfrentekapitaal expireert, wil hij de dan geldende rekenrente van 5% hanteren. De polishouder is het daarmee niet eens en krijgt gelijk van de Geschillencommissie Financiële Dienstverlening.

Een verzekeraar zet in 1989 in een offerte voor een levensverzekering dat de rekenrente 7% bedraagt. Als de verzekering in 2007 expireert, moet de consument dit bedrag (_ 80.246 incl. winstdeling) aanwenden voor de aankoop van een lijfrente. De verzekeraar stelt de hoogte van de jaarlijkse uitkering vast aan de hand van de op de expiratiedatum geldende rekenrente van 5%.

   Volgens de consument heeft de verzekeraar hem in 1989 misleid door de benaming 'percentage rekenrente lijfrente'. Het woord 'indicatie' in de offerte is volgens de consument slechts opgenomen, omdat de hoogte van de beschikbare koopsom (in verband met de winstprognose) niet bekend was, en niet omdat dit op de rekenrente zou slaan.

Inleidende tekst

Volgens de verzekeraar is de rekenrente in de offerte uit 1989 niet gegarandeerd en geeft de inleidende tekst van de lijfrenteberekening voldoende aan dat het om een indicatie gaat. "Dat in het staartje van de lijfrente-indicatie bij 'percentage rekenrente lijfrente' niet nog eens extra staat vermeld dat het een prognose betreft, doet daaraan niet af."

   De Commissie vindt echter dat het in de offerte vermelde 'percentage rekenrente lijfrente' wel anders kan worden opgevat. Vooral omdat dezelfde omschrijving is gebruikt als in de offerte voor de kapitaalverzekering, waar de rekenrente wel gegarandeerd is. Ook vindt de commissie dat het woord 'indicatie' niet duidelijk maakt dat het rekenpercentage slechts een schatting betrof en "afhankelijk was van de ten tijde van het expireren van de verzekering geldende marktsituatie". Omdat de verzekeraar de gerezen onduidelijkheid eenvoudigweg had kunnen voorkomen, zo oordeelt de Commissie, geldt de voor de consument meest gunstige interpretatie van de offerte. De verzekeraar moet daarom bij de vaststelling van de jaarlijkse rente-uitkering de rentevoet uit de offerte van 1989, namelijk 7%, hanteren.