nieuws

Tussenpersoon ontkomt in hoger beroep aan claim van drie ton

Schade 2527

Equine Risk, een in paardenverzekeringen gespecialiseerde tussenpersoon, heeft in hoger beroep een claim van drie ton weten af te wenden. De rechtbank Zeeland West-Brabant oordeelde in 2014 dat de tussenpersoon zijn zorgplicht had verzaakt door voor de klant in plaats van een bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering een particuliere verzekering af te sluiten. Hof Den Bosch oordeelt echter dat zo’n zakelijke verzekering óók niet had uitgekeerd; er is dus geen causaal verband tussen de tekortkoming van de tussenpersoon en de geleden schade.

Tussenpersoon ontkomt in hoger beroep aan claim van drie ton

Het gaat in de zaak om De Esdoorn, een onderneming in organisatie- en managementtrainingen, met één bestuurder. Deze bestuurder schaft in juli 2008 een paard aan (Urona) met als doel het in te zetten voor managementtrainingen. Equine Risk, een assurantietussenpersoon gespecialiseerd in paardenverzekeringen, wordt benaderd voor de verzekering.

Eind 2009 raakt de bestuurder gewond bij een ongeval veroorzaakt door het paard. Ze stelt De Esdoorn aansprakelijk. Verzekeraar ASR meldt dat de schade niet is gedekt: De Esdoorn staat niet als eigenaar van het paard op het aanvraagformulier. Er blijkt een particuliere verzekering te zijn afgesloten, geen bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering.

Drie ton
De tussenpersoon wordt vervolgens aansprakelijk gesteld. De rechter vindt in eerste instantie dat de tussenpersoon meer gegevens had moeten vragen en er niet van uit had mogen gaan dat het om een privéverzekering ging. De Esdoorn vordert een bedrag van € 300.000 bij wijze van voorschot op de geleden schade. De rechter vindt dat de precieze schade in een schadestaatprocedure moet worden vastgesteld.

Manegehouder
De tussenpersoon gaat echter in hoger beroep. Het Gerechtshof Den Bosch vindt het van belang dat het paard ten tijde van het ongeval tegen betaling door De Esdoorn in training was bij de professionele stal van een manegehouder. Dat betekent dat niet De Esdoorn als eigenaar/bezitter van het paard maar de manegehouder op grond van de artikelen 6:179 en 6:181 BW aansprakelijk is voor de schade die de bestuurder van De Esdoorn leed door het ongeval dat het paard veroorzaakte. Het Hof verwijst in dat kader ook naar het Loretta-arrest van de Hoge Raad waaruit moet worden opgemaakt dat een manegehouder die een paard van een ander (tegen betaling) traint, aansprakelijk is wanneer dat paard schade veroorzaakt.

Had de tussenpersoon dus de juiste verzekering ten behoeve van De Esdoorn afgesloten, te weten een AVB verzekering in plaats van een particuliere verzekering, dan was die schade evenmin door de verzekering vergoed. En dus bestaat tussen de schade van De Esdoorn en de gestelde fout van de adviseur geen causaal verband.

De Esdoorn is de in het ongelijk gestelde partij en wordt in de proceskosten van de eerste aanleg en het hoger beroep veroordeeld.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels

Reageren kan op twee manieren.

Meld uzelf als gebruiker aan, uw naam verschijnt dan automatisch bij de reacties.

Of vink de optie gast aan en reageer onder eigen naam of een schuilnaam. Inlog en wachtwoord zijn dan niet nodig. Het kan maximaal 1 minuut duren voordat uw reactie zichtbaar wordt.

Een e-mailadres wordt altijd gevraagd maar nooit getoond.