nieuws

Verzekeringsprof houdt pleidooi voor schrappen ‘cadeauclausules’

Schade

Omdat gelegenheid de dief maakt, zouden verzekeraars er volgens professor Mop van Tiggele goed aan doen om fraude tegen te gaan door hun polisvoorwaarden voortaan op ‘verleiding’ te screenen. Aan de andere kant zou het goed zijn om bij verzekeringsfraude de ‘opzet tot misleiding’ te duiden als ‘bedrog’ in de zin van art. 3:44 BW. Zij deed deze uitspraken vanochtend tijdens een oratie getiteld ‘De foute verzekerde. Over verzekering & fraude’, ter gelegenheid van haar openbare aanvaarding van de bijzondere leerstoel Verzekeringsrecht aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Verzekeringsprof houdt pleidooi voor schrappen ‘cadeauclausules’

In een onderzoek naar verzekeringsfraude, voorafgaande aan de aanvaarding van de leerstoel, heeft Van Tiggele niet alleen gekozen voor de traditionele juridische insteek, maar ook voor (verkennend) gedragswetenschappelijk onderzoek. “Wanneer verzekeringsfraude bezien wordt als de uitkomst van een rationeel keuzemodel dat de potentiële fraudeur hanteert, lijken met name de baten en de voorwaardelijke kosten centraal te staan in die afweging.”
Onder voorwaardelijke kosten vallen volgens Van Tiggele de strafgrootte, de pakkans en de strafwaardering. “De straffen voor verzekeringsfraude zijn fors, maar uit onderzoeken in gedragswetenschappelijke hoek blijkt dat de pakkans als beïnvloeder een grotere rol speelt dan de strafgrootte.” Vanuit die wetenschap, maar ook vanuit de gedachte dat bepaalde vormen van verzekeringsfraude niet tegen te gaan zijn, bepleit Van Tiggele – als een van de middelen om de baten te verlagen – om polisclausules ‘op verleiding’ te screenen. Zij is zich er daarbij van bewust dat verzekeraars een dergelijke verlaging van de baten misschien niet zoeken: “Verzekeraars die producten aanbieden waar ‘cadeauclausules’ in zitten, zullen naar ik aanneem, weten wat zij doen. Het moreel risico – in rechtswetenschappelijke maar ook in verzekeringsrechtelijke zin – zal in de afweging om het product zo aan te bieden meegenomen zijn. Wanneer dat juist is, doet dat het moreel risico dan niet verworden tot een fact of life? En als dat zo is, waarom wordt vanuit het Verbond van Verzekeraars dan zo buitengewoon veel nadruk op fraudecijfers gelegd? Juist wanneer, de hoogte van de verzekeringsfraude nooit echt geduid is kunnen worden.”

Reageer op dit artikel